Paranormal

Η Μάγισσα των Μπελ

2011-12-20T01:52:00.005+02:00

Σύμφωνα με τον θρύλο, η πρώτη εμφάνηση του πνεύματος αυτού γίνεται το 1817 στο Τενεσί. Η λεγόμενη Μάγισσα των Μπελ πήρε το όνομα της από την οικογένειαΜπελ, την οποία και "στοίχειωνε".

Η ιστορία ξεκινάει όταν ο John Bell περιπλανώμενος στο χωράφι του συνάντησε μια παράξενη οντότητα, η οποία όπως περιγράφει είχε σώμα σκύλου και κεφάλι κουνελιού. ΟBell αν και σοκαρισμένος, τοκυνήγησε με ένα όπλο πυροβολώντας το πολλές φορές και όπως όλα έδειξαν το πλάσμα είχε εξαφανιστεί. Απ’ότι φαίνεται όμως όχι για πολύ!

Λίγο μετά από το συμβάν,αυτός και η οικογένεια του, άρχισαν να ακούν χτυπήματα στους τοίχους έξω από τοσπίτι, που με τον καιρό γίνονταν όλο και πιο δυνατά. Ο John και ο γιόςτου έσπευδαν πολλές φορές να βρούνε την προέλευση των ήχων αλλά μάταια.Αυτοί οι ήχοι σταδιακά μεταφέρθηκαν στο εσωτερικό του σπιτιού. Πολλά βράδια τα παιδίαξύπναγαν από γρατζουνίσματα στις κολώνες των κρεβατιών ενώ μια άυλη οντότητατους τραβαγε τα σκεπάσματα και τα μαξιλάρια. Με τον καιρό ηοικογένεια άρχισε να βιώνει και άλλα φαινόμενα όπως ψιθυριστές φωνές μέσα στο σπίτι από μια, όπως την περιέγραφαν, μεγάλη και αδύναμη γυναίκα, που έκλαιγε ή προσπαθούσε να τραγουδήσει ψαλμούς ενώ με τοζόρι διέκρινε κανείς καθαρά τις λέξεις.

Αυτή που βίωσε τις πιο έντονεςεπιθέσεις του πνεύματος ήταν η μικρή κόρη της οικογένειας, η Elisabeth (ή αλλιώς Betsy). Της επιτίθονταν χαστουκίζονταςτην δυνατά, αφήνοντας αποτυπώματα στον πρόσωπο της, μελανιές στο σώμα της ήακόμα πολλές φορές της τραβούσε με δύναμη τα μαλλιά ξεριζώνοντας της τούφες! Ταπεριστατικά με την Betsy ώθησαν τον John στο να απευθυνθεί στο κοντινό του φίλο και γείτονα James Johnston γιατα φαινόμενα που τόσο καιρό πάλευαν να κρατήσουν κρυφά. Ο ίδιος και η γυναίκατου αποφάσισαν να επιβεβαιώσουν την εγκυρότητα των γεγονότων και έτσι πέρασανένα βράδυ στο σπίτι των Μπελ. Όπως ήταν φυσικό έγιναν και οι ίδιοι μάρτυρες τωνβίαιων επιθέσεων της μάγισσας. Το πνεύμα προφανώς ενοχλημένο από την παρουσίατους, τράβηξε βίαια την γυναίκα του Johnston από το κρεβάτι και επιτέθηκε επανειλημμένα και στον ίδιο. Ο Johnston αγανακτισμένοςφώναξε σε αυτό ρωτώντας το τι θέλει χωρίς όμως να πάρει απάντηση. Ύστερα απόαυτό, η νύχτα κύλησε σχετικά ήρεμα.

Στη συνέχεια, όπως περιγράφει οθρύλος, το πόλτεργκαϊστ αποκτούσε όλο και περισσότερη δύναμη, ώσπου αυτοί οιχαμηλοί ψίθυροι έγιναν μια δυνατή και καθαρή φωνή που τραγουδούσε ύμνους, αναφέρονταν σε αποσπάσματα της Βίβλου ή ακόμα έφτανε στο σημείο να συζητάει μαζί τους. Κανείς δεν ήξερε τι ήταν αυτή η οντότητα ή ποιος ήταν ο σκοπός της.

Αυτή η γυναίκα – «φάντασμα» πουστοίχειωνε την φάρμα των Μπελ επί πολλά χρόνια είχε μεγάλη επιρροή στην οικογένεια. Το “δέσιμο” τηςμε την μικρή κόρη τους Betsyείχε ως αποτέλεσμα να διαλύσει τον αρραβώνα της κοπέλας καθώς η μάγισσα τους ακολουθούσε παντού και δε τους άφηνε σε ησυχία. Παρόλα αυτά το μεγάλο μίσος που έτρεφε η μάγισσα για τον πατέρα της οικογένειας δεν έπαψε να υπάρχει.Το 1820, ο John Bell πέθανε ύστερα από μια ασθένεια που τον ταλαιπωρούσε για πολύκαιρό. Ακριβώς μετά τον θάνατό του βρέθηκε ένα φιαλίδιο με υγρό άγνωστης φύσεως. Ο γιος του John έδωσε μια σταγόνα απο αυτό στην γάτα και η ίδια έπαθε δυνατούς σπασμούς και πέθανε σχεδόν ακαριαία. Τότε η μάγισσα γελώντας μεευχαρίστηση τους αποκάλυψε ότι το δηλητήριο ήταν δικό της και πως αυτήευθύνονταν για τον θάνατο του John.

Η δραστηριότητα του πόλτεργκαϊστδε σταμάτησε εκεί. Το μοχθηρό πνεύμα ακολούθησε τους Bell στην κηδείατου John και έκανε αισθητή την παρουσία του γελώντας δυνατά και τραγουδώντας χαρούμενα τραγούδια, χλευάζοντας τον θάνατο του Bell. Η μάγισσα μετά απο κάποιο διάστημα επισκέφτηκε τη γυναίκα του Bell, Lucy, και της είπε πως θα επέστρεφε σε 7 χρόνια για μια "επίσκεψη". Η επίσκεψη αυτή όντως πραγματοποιήθηκε αλλά το πνεύμα αυτή τη φορά επικεντρώθηκε στον γιο του John. Συζήτησε μαζί του θέματα όπως η προέλευση της ζωής, ο Χριστιανισμός, η ανάγκη για μαζική πνευματική αφύπνιση, και άλλα παρόμοια θέματα. Ιδιαίτερης σημασίας ήταν οι προβλέψεις του πνεύματος για τον Εμφύλιο Πολέμου,τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, τη Μεγάλη Ύφεση, και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μετά απο κάποιες βδομάδες η Μάγισσα τους αποχαιρέτησε για άλλη μια φορά υποσχόμενη πως την επόμενη φορά που θα επέστρεφε θα ήταν σε 107 χρόνια σε κάποιον μακρινό απόγονο τους. Η επανεμφάνισή της όπως λέγεται δε πραγματοποιήθηκε ποτέ.

Λέγεται πως ακόμα και στις μέρες μας αν επισκεφτεί κανείς την φάρμα των Μπελ μπορεί να δει μικρά "φωτάκια" να χορεύουν πάνω απο τα χωράφια.

Πρόσωπο σε υπερηχογράφημα

2011-11-07T00:31:00.000+02:00

Μια απίστευτη ιστορία που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες στο ίντερνετ είναι αυτή ενός 45χρονου που υπεβλήθη σε υπερηχογράφημα για την εξέταση ενός όγκου στην περιοχή των όρχεων. Έκπληκτοι οι γιατροί εκτός απο τον όγκο, αντίκρισαν στον υπέρηχο ένα αντρικό πρόσωπο, του οποίου ξεχώριζε πολύ καθαρά η μύτη, το στόμα τα μάτια και ακόμα περισσότερο το ύφος, το οποίο θα έλεγε κανείς πως ήταν μέσα στην αγωνία ενώ κοίταγε ευθεία στην εικόνα του μηχανήματος, περιγράφουν οι γιατροί. Ο ασθενής τελικά δεν είχε καρκίνο όπως πίστευε, έζησε όμως σίγουρα μια ανεξήγητη εμπειρία.

11.11.11

2011-11-06T23:22:00.000+02:00

Σε αυτό το άρθρο θα αναφερθούμε σε κάτι πολύ επίκαιρο το οποίο βγήκε πρόσφατα στο προσκήνιο και μάλιστα σύντομα κυκλοφορεί και ταινία με θέμα την ημερομηνία 11/11/11! Τι λοιπόν σημαίνει αυτή η ημερομηνία;

Οι λάτρεις της αριθμολογίας αλλά και εκείνοι της μεταφυσικής, το αποκαλούν φαινόμενο 11:11...

Το γεγονός πως σε λίγες ημέρες το
ημερολόγιο θα δείχνει 11 Νοεμβρίου 2011, δηλαδή 11/11/11 έχει
πυροδοτήσει δεκάδες σενάρια και θεωρίες συνωμοσίας.

Το φαινόμενο 11:11

άνθρωποι απ’ όλον το πλανήτη
βιώνουν συχνά το λεγόμενο "φαινόμενο 11:11", δηλαδή κοιτούν τα ρολόγια τους, ή κάποια ηλεκτρονική
συσκευή που δείχνει την ώρα ακριβώς στις 11:11, λές και κάτι τους παρότρυνε να το κάνουν. Άλλοι βλέπουν
τον αριθμό να επαναλαμβάνεται συνεχώς μπροστά τους σε πινακίδες
αυτοκινήτων προϊόντα, αποδείξεις λογαριασμών κλπ.

Πολλοί άνθρωποι υποκινούμενοι από την λογική θα έλεγαν πως είναι τυχαίο απλά επειδή τους το έχουν επισημάνει ! "Με την ίδια λογική καθημερινά
μπορεί να κοιτάξουμε το ρολόι μας και να είναι 11:12 αλλά αυτό δεν θα το
καταγράψει το μυαλό μας", λένε!

Κι όμως, εκείνοι που βιώνουν το
φαινόμενο 11:11, εξακολουθούν να ισχυρίζονται πως λόγω της συχνότητας του παύει να είναι πια σύμπτωση. Η μεταφυσική εξήγηση του
φαινομένου, είναι δύσκολο να γίνει αποδεκτή από ανθρώπους που δεν έχουν ασχοληθεί με αυτά.

Η σημασία του 11:11!

Σύμφωνα με τη μεταφυσική ερμηνεία, το 11:11 είναι ένα "καμπανάκι" εσωτερικής αφύπνισης
που μπορεί να συμβαίνει εντελώς τυχαία, αλλά να επηρεάζει καθοριστικά
την πνευματική πορεία του ανθρώπου! Λαμβάνοντας ως δεδομένο πως το 11:11
βρίσκεται ήδη στην κυτταρική μας μνήμη πριν ακόμη γεννηθούμε, οι
υποστηρικτές αυτής της θεωρίας λένε πως κάθε φορά συναντάμε το 11:11
αυτά τα κύτταρα μνήμης διεγείρονται. Από κάποια χρονική στιγμή και μετά,
το άτομο που βιώνει το φαινόμενο, αισθάνεται σαν να έρχεται αντιμέτωπο
με μία "ξεχασμένη ανάμνηση"! "Είναι ένα πολύ καλό σημάδι, πως
βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο πνευματικής αφύπνισης" προσθέτουν!

Οι "εργάτες του φωτός" και η "ενεργοποίηση των Πυλών"

Στο ίδιο ακριβώς μήκος κύματος κινούνται και οι αυτοαποκαλούμενοι
"εργάτες του φωτός" (lightworkers). Οι ίδιοι υποστηρίζουν πως πρόκειται
για κάποιες " φωτισμένες ψυχές με ιδιαίτερες ικανότητες, που κατά
καιρούς ενσαρκώνονται στη Γη, με σκοπό να βοηθήσουν την ανθρωπότητα
να ξεπεράσει τους φόβους της και να βαδίσει σε μια νέα εποχή"! Το 11:11
είναι ο τρόπος μέσα από τον οποίο καταφέρνουν να συγκεντρώνουν "φως" και
αποστολή τους να κρατήσουν όσο το δυνατόν περισσότερο "φως" στον
πλανήτη Γη!

Κατά μία θεωρία τις 11/01/1991, εκατοντάδες "εργάτες
του φωτός" μαζί με χιλιάδες "φωτισμένους ανθρώπους" ξεκίνησαν ένα
δύσκολο και χρονοβόρο πείραμα: την προσπάθεια να "ξεκλειδώσουν" και να
ενεργοποιήσουν την πρώτη από τις 11 Πύλες, όπως τις αποκαλούν! Η
προσπάθειά τους συνεχίστηκε και τα επόμενα χρόνια με την ομάδα να
επιχειρεί να κάνει κάτι ανάλογο κάθε 3 ή 4 έτη με την 2η, 3η, 4η κλπ
"Πύλη".

Η προκαθορισμένη διάρκεια του πειράματός τους ήταν 20
χρόνια! Ξεκίνησε το 1992 και θα ολοκληρωθεί στις 11 Νοεμβρίου 2011,
δηλαδή στις 11/11/11! Αυτό που δεν διευκρινίζεται είναι τι θα συμβεί με
την "ενεργοποίηση της 11ης Πύλης" είτε αυτή πετύχει, είτε όχι!

Τι περιμένουν να συμβεί στις 11/11/11!

Μια από τις πιο διαδεδομένες απόψεις είναι ότι στις 11/11/11, θα "αποκαλυφθεί" -άγνωστο πώς- στην ανθρωπότητα ο τρόπος ώστε να καταφέρει να πραγματοποιήσει το καθοριστικό "άλμα συνείδησης" το 2012!

Δεύτερη στη σειρά, έρχεται η θεωρία που λέει πως στις 11/11/11 θα συμβεί ένα κορυφαίο γεγονός που θα είναι η
αρχή ριζικών αλλαγών για τον πλανήτη και το μέλλον του!

Φυσικά, υπάρχει και η πιο... ρεαλιστική προσέγγιση που λέει ότι στις 11/11/11
δεν θα συμβεί απολύτως τίποτα, όπως δεν συνέβη τίποτε όλες τις
προηγούμενες φορές που το ημερολόγιο έδειξε 11/11/11!

"Δεν είχε ακόμη ενεργοποιηθεί από τους lightworkers το πείραμα", ανταπαντούν οι θιασώτες της θεωρίας!

Τα συμπεράσματα δικά σας!! ;)

Πηγή: www.tsekouratoi.gr

World's Scariest Ghosts Caught on Tape (3 of 3)

2011-11-01T21:38:00.002+02:00

Σας έχω το τρίτο και τελευταίο μέρος του υπέροχου αυτού ντοκιμαντέρ με θέμα "Τα τρομακτικότερα φαντάσματα που έπιασε ποτέ ο φακός". Καλή σας διασκέδαση!!

World's Scariest Ghosts Caught on Tape (2 of 3)

2011-10-17T23:42:00.003+03:00

Voila!! το δεύτερο μέρος του ντοκιμαντέρ!!

Ψιονική

2011-10-05T20:57:00.000+03:00

Η Ψιονική αναφέρεται στην μελέτη και την πρακτική ψυχικών (ή ψιονικών) ικανοτήτων με την χρήση του νου. Οι ψιονικοί είναι ευρέως γνωστοί και ως psychics αν και ο όρος αυτός είναι λανθασμένος.

Αυτοί, πάντα με την χρήση του νου, αξιοποιούν ένα είδος ενέργειας, την επονομαζόμενη και Ψι η οποία είναι κατά κάποιους μία παρόμοιας μορφής ενέργεια με το λεγόμενο Τσι αν και πολλοί τις θεωρούν διαφορετικά είδη ενέργειας. Αξιοποιώντας εκείνη την ενέργεια μπορούν να προκαλέσουν κάποια παραφυσικά γεγονότα.

Κάποια από αυτά είναι:

Τηλεκίνηση ( η ικανότητα να μετακινείτε ένα αντικείμενο εξ αποστάσεως χωρίς την χρήση φυσικής δύναμης)
Τηλεπάθεια ( η ικανότητα να «στέλνουν» σε κάποιον ή να «λαμβάνουν» από κάποιον σκέψεις όπως για παράδειγμα χρώματα, σχήματα, εικόνες)
Αστρική προβολή ( η ικανότητα κάποιου να «φύγει» νοητικά ή και πνευματικά από το σώμα του και να ταξιδεύει ελεύθερα στο περιβάλλοντα κόσμο.

Αυτές είναι λίγες από της ικανότητες τους. Θα αναφερθούμε στις παραπάνω καθώς και στις υπόλοιπες σε επόμενα άρθρα.

Ένας ψιονικός χρειάζεται πάρα πολύ εξάσκηση σε αυτές της ικανότητες για να έχει τα μέγιστα δυνατά αποτελέσματα. Αυτό σημαίνει πως δεν θα μπορέσει να μετακινήσει με τηλεκίνηση ένα μεγάλο αντικείμενο αλλά θα πρέπει να ξεκινήσει από ένα μικρότερο. Τα παιδιά Indigo καθώς και οι άνθρωποι με indigo αύρα έχουν πλεονέκτημα στην εξάσκηση τέτοιων ικανοτήτων. Η ψιονική δεν θα πρέπει να μπερδεύεται με την μαγεία, καθώς διαφέρουν σε πολλά από τα χαρακτηριστικά τους.

Τέλος ένας ψιονικός δύσκολα θα αποκάλυπτε τον εαυτό του. Κατά κύριο λόγο προτιμούν να μην μοιράζονται τις εμπειρίες τους ή και την γνώση τους με άτομα εκτός ψιονικών για τον λόγο ότι αντιμετωπίζονται ως τρελοί ή φαντασιόπληκτοι. Σπάνια και κάτω από ορισμένες συνθήκες θα μίλαγε με κάποιον γι’ αυτό το θέμα.

Πηγές:

αυτόπτης μάρτυρας.
wikipedia.

World's Scariest Ghosts Caught on Tape (1 of 3)

2011-09-30T13:33:00.004+03:00

Γεια σας!

Σήμερα θα σας παρουσιάσω το πρώτο μέρος ενός ντοκιμαντέρ με τίτλο " World's Scariest Ghosts Caught on Tape"! Σε αυτό μιλάνε άνθρωποι που είχανε εμπειρίες με άγνωστες οντότητες και ταυτόχρονα μας παραθέτονται και τα ανάλογα βίντεο όπως και φωτογραφίες στις οποίες απαθανατίζονται παράξενες φιγούρες! Απολαύστε...

Προφήτης Ηλίας

2011-09-30T01:14:00.002+03:00

Γεια σας! Είμαι η Dark Mistress και από δω και μπρος θα γράφω άρθρα για το uperfusiko.blogspot.com/. Συγγνώμη για τον πολύτιμο χρόνο που χάσαμε και την μεγάλη απουσία μας αλλά σαν φοιτητές ήμασταν αρκετά απασχολημένοι με τις σχολές μας. Το blog από σήμερα ξεκινάει την επαναλειτουργία του.

Μαρτυρία – Θέαση άρματος του Προφήτη Ηλία

Ήταν μεσημέρι… Στο σπίτι επικρατούσε βαριά ατμόσφαιρα λόγω κάποιων προβλημάτων που μας ταλάνιζαν εκείνη την περίοδο! Θέλησα να ξεφύγω από αυτά και έτσι αποφάσισα να βγω στο ξύλινο μπαλκόνι μας και να χαλαρώσω θαυμάζοντας την φύση μιας και δε συνήθιζα να κοιμάμαι μεσημέρια! Ήταν περασμένες τρεις… Το μπαλκόνι έβλεπε ανατολικά, στον Προφήτη Ηλία. Ξαφνικά λίγο πιο δεξιά εμφανίστηκε ένα κατάλευκο άρμα με άσπρα άλογα να διασχίζει τον ουρανό!! Ο ήλιος το έκανε να μοιάζει εκτυφλωτικά λαμπερό! Τα άλογα κάλπαζαν με μεγάλη ταχύτητα! Θυμάμαι, σηκώθηκα και το παρακολούθησα καθώς πέρναγε πάνω από το σπίτι ώσπου χάθηκε στον ορίζοντα! Ήταν το άρμα του Προφήτη Ηλία; Ακόμα αναρωτιέμαι αν αυτό που είδα ήταν αληθινό! Ή μήπως τελικά είχα αποκοιμηθεί;

Αυτόπτης μάρτυρας

Τα αρχαια αιγυπτιακα shabti

2009-07-09T11:09:00.004+03:00

O Professor Henrik von Achen λέει ότι οι συνάδελφοι δεν επιθυμούν να δουλέυουν εκεί τη νύχτα, και ότι τα φέρετρα μετακινούνται μέσα στα γυάλινα κουτιά τους γυαλιού τους, γράφτηκε στην εφημερίδα Bergens Tidende . Οι δημοσιογράφοι της BT πήγαν στο μουσείο ένα σκοτεινό βράδυ και βρήκαν ότι το αιγυπτιακό έκθεμα περιέχει μερικές ανατριχιαστικές ιστορίες.
" Έχουν συμπεριφερθεί παράξενα δεδομένου ότι τους βγάλαμε από το κελάρι το 2001," λέει ο φρουρός Richard Saure του μουσείου. Ήταν ο πρώτος που παρατήρησε ότι τα μικρά ειδώλια πετρών, των οποίων εργασία ήταν να εργαστούν για τους νεκρούς, δεν ήταν απλά όπως άλλα λείψανα.
" Συσκευάστηκαν τακτοποιημένα σε μια θήκη όταν τους φέραμε επάνω. Όταν ήρθαμε να ασχοληθούμε στην ημέρα κατόπιν, βρίσκονταν σε άλλη θέση, εκτός από δύο ψεύτικα shabtis, " λέει ο Saure.
" Η έκθεση άνοιξε τον Μάιο του 2001. Από τότε αυτά τα μικρά ειδώλια έχουν κινηθεί. Μερικοί από τους έχουν γυρίσει 90 μοίρες. Στέκονται σε θήκες γυαλιού που σφραγίζονται και κλειδώνονται αλλά εσείς μπορείτε να το δείτε στα ίχνη της σκόνης που έχει μέινει επάνω στις θήκες , "λέει ο Saure.

Πηγή : Mysteries.b2w.gr.

SouL

2009-07-01T23:24:00.004+03:00

Καλησπέρα σας. To blog, από σήμερα, επιστρέφει στην κανονική του λειτουργία. Συγνώμη που καθυστερήσαμε να προσθέσουμε ανάρτηση. Ήμασταν αρκετά απασχολημένοι με σχολές, σχολεία, εξετάσεις κλπ. Χαίρομαι όπου επιστρέφουμε αρκετά ανανεωμένοι. Θέλω να σας ενημερώσω πως θα υπάρξει νέα κατηγορία αναρτήσεων όπου θα εξετάζει τα ανεξήγητα από επιστημονική άποψη.

Το παρακάτω άρθρο συντάχτηκε από εμένα. Αφορά το φαινόμενο της Μόρας .Παρακάτω έχω γράψει για μια επιστημονική εξήγηση πάνω στο θέμα αυτό.

Μόρα ή πλάκωμα.

Στην ιατρική παρουσιάζετε το φαινόμενο της παράλυσης ύπνου. Αυτό το φαινόμενο είναι μια «κοινή» κατάσταση αλλά συσχετίζετε πολύ έντονα με την ναρκοληψία, την καταπληξία ή σοκ(shock) καθώς και με υπναγωγία. Φυσιολογικά αυτή η κατάσταση είναι συσχετιζόμενοι με την παράλυση που συμβαίνει ως ένα φυσιολογικό μέρος του ύπνου REM(rapid eye movement) τη μυϊκή ατονία. Στην παράλυση ύπνου ο εγκέφαλος ξυπνάει από το στάδιο REM αλλά η παράλυση παραμένει. Κατά συνέπεια το άτομο έχει συνείδηση αλλά δεν μπορεί να κουνηθεί. Στην κατάσταση αυτή επικρατεί ο φόβος επειδή το άτομο έχει την αίσθηση του κινδύνου καθώς και υπναγωγικές εμπειρίες(έντονες ονειρικές, ακουστικές, οπτικές ή απτές αισθήσεις). Οι υπναγωγικές εμπειρίες της παράλυσης μπορούν να δημιουργήσουν την εντύπωση πως είναι ένα όνειρο καθώς και «ονειρικά» αντικείμενα μπορεί να εμφανιστούν στο δωμάτιο πέρα των ορατών. Κάποιοι το αποδίδουν σε απαγωγές από εξωγήινους ή την παρουσία πνευματικών οντοτήτων. Στην Ελλάδα και στην Κύπρο σύμφωνα με την λαογραφία αποδίδετε σε ένα πνεύμα ή δαίμονα με το όνομα Μόρα ή Βραχνάς ο οποίος προσπαθεί να κλέψει την φωνή του ατόμου ή κάθετε πάνω στο στήθος του προκαλώντας ασφυξία.

<<Επιστρέφουμε>>

2009-06-19T15:52:00.002+03:00

Καλήσπερα,

Μετά απο ενά μεγάλο χρονίκο διάστημα που δεν κάναμε αναρτήσεις στο Blog λόγο περιορισμένου ελεύθερου χρόνου εξαιτίας των Εξέτασεων, σας ανακοίνωνουμε οτι απο την 01-07-2009 ξαναπιάνουμε δουλειά και σας υποσχόμαστε νέα συνταρακτικά και πολυ ενδιαφέροντα άρθρα.

Με εκτίμηση η συντακτίκη ομάδα του Blog.

'Έξι ανεξήγητα φαινόμενα

2009-04-10T21:11:00.001+03:00

Αλλη μια αρκέτα ενδιαφέρον ανάρτηση By SouL

Πολιτικός και 16ος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών ( Χότζενσβιλ, Κεντάκυ 1809, Ουάσινγκτον 1865). Προσέλκυσε την προσοχή της χώρας του με λόγο στον οποίο καταδίκασε το θεσμό της δουλείας, που αποτελούσε μήλον της έριδος ανάμεσα στις νότιες και βόρειες πολιτείες. Όπως το διατύπωσε "η δουλεία στηρίζεται στην εγωιστική φύση του ανθρώπου ενώ η καταδίκη της στηρίζεται στην αγάπη του προς τη δικαιοσύνη".

Ορίστηκε υποψήφιος από το Ρεπουμπλικανικό Συνέδριο του Σικάγου (1860) για λόγους τακτικής: ήταν ταπεινής καταγωγής, πατρικός, απλός και με ρητορικά προσόντα, έντιμος και ειλικρινής. Ο Χωριστικός Πόλεμος Βορείων και Νοτίων αποκάλυψε την αδάμαστη δύναμη θέλησής του και την απόλυτη πίστη του στα ιδανικά της ελευθερίας, της ενότητας και της δικαιοσύνης. Δε μπόρεσε όμως να εφαρμόσει το έργο ειρήνευσης της κατάστασης που από καιρό διαλογιζόταν. Αμέσως μετά το τέλος του πολέμου ένας φανατικός Nότιος o John Wilkes Booth τον δολοφόνησε μέσα στο θέατρο Ford's Theatre της Ουάσινγκτον.

Σύμφωνα ωστόσο με τις μαρτυρίες, το πνεύμα του παραμένει αναστατωμένο, μπορούμε να υποθέσουμε εξαιτίας του ότι δε μπόρεσε να ολοκληρώσει τα σχέδια που είχε αναλάβει. Είναι πολλές οι ιστορίες που έχουν συμβεί στο περιβόητο υπνοδωμάτιό του. Η πρώτη γυναίκα που ανέφερε ότι είδε το φάντασμα του Lincoln ήταν η Grace Coolidge που όπως είπε τον είδε να ατενίζει έξω από ένα παράθυρο του Οβάλ Γραφείου.

Η Βασίλισσα της Νορβηγίας έμεινε για μια νύχτα στο υπνοδωμάτιο του προέδρου και άκουσε κάποιον να χτυπά διακριτικά την πόρτα.

Όταν άνοιξε βρέθηκε μπροστά στο φάντασμα του προέδρου. Αυτός την κοίταξε απλώς και μετά απομακρύνθηκε. Η κα. Franklin Roosevelt τον είδε καθιστό στο κρεβάτι να φορά τις μπότες του. Ούρλιαξε έντρομη και έφυγε τρέχοντας.

Ο πρόεδρος Harry Truman άκουσε ένα πρωινό κάποιον να χτυπά την πόρτα του στις 3 το ξημέρωμα. Δεν είχε αμφιβολία ότι ήταν ο Lincoln επειδή η κόρη του Μargaret ήδη αρκετές εμπειρίες από τις επισκέψεις του ανήσυχου προέδρου στις οποίες άκουγε ήχους στο σπίτι στη μέση της νύχτας και έβλεπε σκιές που ήταν σίγουρη ότι ήταν ο ίδιος. Και τέλος το πνεύμα του άτυχου προέδρου λέγεται πως εμφανίζεται καμιά εμφανίζεται να περιδιαβαίνει στους διαδρόμους και τριγύρω στο Λευκό Οίκο.

IΠΤΑΜΕΝΕΣ ΦΛΟΓΕΣ
Το όμορφο οκταγωνικό σπίτι του συνταγματάρχη John Teilo που κτίστηκε το 1800 αποτέλεσε το σκηνικό μιας αισθηματικής τραγωδίας.
Λίγα χρόνια αργότερα από τη μετακόμιση της οικογένειας του συνταγματάρχη στο σπίτι η μία κόρη του ερωτεύτηκε ένα βρετανό αξιωματικό, ειδύλλιο που έβρισκε εντελώς ασύμφωνο τον πατέρα. Ο Τeilo παρά τις ικεσίες της κόρης του αρνήθηκε ακόμα και να δεχτεί τον Εγγλέζο στο σπίτι του.
Μια νύχτα η κοπέλα ύστερα από ένα άγριο καβγά με τον πατέρα της, που έμενε αμετακίνητος στην απόφασή του, άρπαξε αναστατωμένη ένα καντηλέρι και ανέβηκε τρέχοντας τα σκαλιά πηγαίνοντας στο δωμάτιό της. Ένα λεπτό αργότερα, η οικογένεια άκουσε μια διαπεραστική κραυγή και αμέσως μετά έναν τρομακτικό γδούπο. Ο συνταγματάρχης όρμησε προς τα εκεί που ακούστηκε ο κτύπος και βρήκε την κόρη του να κείτεται άψυχη στο κάτω μέρος της γυριστής σκάλας.
Φημολογείται ακόμα ότι και η δεύτερη κόρη είχε ένα δεσμό που,όπως και στην πρώτη περίπτωση,δεν είχε την έγκριση του πατέρα της. Σε μια ατυχή στιγμή έντασης και διαπληκτισμών μιμήθηκε το παράδειγμα της αδερφής της και κατακρημνίστηκε από την κορυφή της σκάλας.
Από εκείνη τη μέρα η τριώροφη σκάλα του οκτάγωνου σπιτιού θεωρείται στοιχειωμένη και μάλιστα συχνά εμφανίζονται να ανεβαίνουν κατά μήκος της σκάλας σκιές που τρεμοπαίζουν σαν να δημιουργούνται από φλόγα κεριού που ακολουθούνται από μια γυναικεία κραυγή και το γδούπο του κορμιού που πέφτει.

ΟΙ ΔΡΟΣΟΥΛΙΤΕΣ
Στην περιοχή του βενετσιάνικου κάστρου του Φραγκοκάστελου στη νότια Κρήτη μαρτυρείται το φαινόμενο της εμφάνισης του στρατού των Δροσουλιτών.
Εκατοντάδες Κρήτες πολεμιστές αντιτάχθηκαν στην επίθεση των τουρκικών στρατευμάτων του Μουσταφά Μπέη στις 18 Μαίου 1828.
Οι Τούρκοι στρατιώτες πολιόρκησαν στενά το κάστρο και στη μάχη που κράτησε εφτά μέρες οι περίπου εξακόσιοι υπερασπιστές του, συμπεριλαμβανομένου του αρχηγού τους Χατζημιχάλη Δαλιάνη, θανατώθηκαν. Ο Δαλιάνης, που επέλεξε να μείνει στο κάστρο αγνοώντας τις παροτρύνσεις του στρατού του, αποκεφαλίστηκε και το κεφάλι του στάλθηκε στον Πασά. Τα κόκαλα των πεσόντων λέγεται ότι σήμερα βρίσκονται κάτω από το στρώμα χώματος που αποτελεί το δάπεδο του κάστρου.
Σύμφωνα με τα λεγόμενα των κατοίκων της περιοχής, αν οι συνθήκες είναι κατάλληλες, o επίδοξος παρατηρητής που είναι εφοδιασμένος με υπομονή και οξεία όραση, μπορεί να παρατηρήσει μια σκιώδη παράταξη να αφήνει τα ερείπια της εκκλησίας του Αγίου Χαράλαμπου και να προχωρά κατά μήκος των τειχών του κάστρου. Πάνοπλοι στρατιώτες, ντυμένοι στα μαύρα, προχωρούν σε απλή παράταξη παράλληλα στην ομιχλώδη ακτή.
Το φαινόμενο διαδραματίζεται στο διάστημα μεταξύ 17 και 30 Μαίου και δε διαρκεί πάνω από 10 λεπτά. Ντόπιοι κρητικοί αποκαλύπτουν ένα επιπλέον βοηθητικό στοιχείο: το φαινόμενο συμβαίνει συνήθως λίγο πριν την ανατολή, πράγμα που εξηγεί γιατί ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων διανυκτερεύει αυτό το διάστημα κοντά στο κάστρο, με την προσδοκία να παρακολουθήσει ιδίοις όμμασι την προέλαση των γενναίων ψυχών των μαχητών. Από τη στιγμή της μέρας που προτιμούν να εμφανίζονται προέρχεται η ονομασία "Δροσουλίτες"(δρόσος, πρωινή υγρασία στην ατμόσφαιρα).
Κάποιες προσπάθειες για επιστημονική ερμηνεία του φαινομένου προτείνουν ότι μπορεί να προκαλείται από την αντανάκλαση των ηλιακών ακτίνων από στρατιώτες σε ώρα γυμνασίων στα παράλια της γειτονικής Αφρικής. Ωστόσο η τακτικότητα και η χρονική συνέπεια του γεγονότος αποκλείει το ενδεχόμενο μιας τέτοιας σύμπτωσης.
Η ανάμνηση της θριαμβικής προέλασης των πολεμιστών σε μια παρέλαση θανάτου από αγάπη στην ελευθερία παίρνει υπόσταση στο Φραγκοκάστελο της Κρήτης ακόμα και σήμερα και μπορεί να γίνει φανερή στα μάτια του αποφασισμένου επισκέπτη.

Η ΜΑΓΙΣΣΑ ΤΩΝ ΜΠΕΛ
Η ιστορία ενός ενοχλητικού και σαρδόνιου φαντάσματος, που πήρε την ονομασία Μάγισσα των Μπελ, αρχίζει το 1817 στο Τενεσί, στο σπίτι που έμενε ο John και n Lious Bell με τα εννιά παιδιά τους.
Η Μάγισσα των Μπελ εκδηλώθηκε για πρώτη φορά με φασαρία που θύμιζε πάλη σκυλιών, κλαγγή από αλυσίδες που σέρνονται στο πάτωμα και μυστηριώδεις ανθρώπινους ήχους όπως πνίξιμο και ρουφήγματα, aργότερα όμως επιδόθηκε σε πιο επικίνδυνα παιχνίδια. Ο δεκάχρονος Richard ξύπνησε μια νύχτα επειδή κάτι αόρατο του τραβούσε με βία τα μαλλιά ενώ η νεαρή Elizabeth που ήταν δώδεκα χρόνων δέχτηκε βαριά χαστούκια που άφησαν σημάδια στο πρόσωπό της. Όταν άρχισαν οι επιθέσεις στα παιδιά η οικογένεια μίλησε στον J.Johnson, στενό φίλο και ευσεβή χριστιανό, που προσπάθησε να εξορκίσει τη Μάγισσα απευθυνόμενος σ' αυτή σε βιβλική γλώσσα,ωστόσο η Μάγισσα δε φάνηκε να πτοείται.
Ένας γείτονας,ο William Porter, που έμεινε μια νύχτα στο στοιχειωμένο σπίτι ένιωσε κάποιον να του τραβά τα σκεπάσματα,τινάχτηκε και τα βρήκε τυλιγμένα σε μπόγο στη μια μεριά του κρεβατιού. Γράπωσε σφιχτά τον τυλιγμένο μπόγο και έτρεξε προς το αναμμένο τζάκι πιστεύοντας ότι αν τον πετούσε στη φωτιά η μάγισσα θα καταστρεφόταν. Όμως αναπάντεχα ο μπόγος έγινε ασήκωτα βαρύς και άρχισε να αναδίδει μια απεχθή οσμή και ο Porter αναγκάστηκε να βγει έξω στον αέρα. Όταν επέστρεψε, η Μάγισσα είχε φύγει.
Όταν ο Johnson και άλλοι γείτονες προσπάθησαν να επικοινωνήσουν με τη Μάγισσα το πλάσμα απάντησε με έναν αμυδρό συριγμό που εξελίχθηκε σε μια αδύναμη, ψιθυριστή φωνή, που γινόταν ολοένα δυνατότερη και που στο τέλος συνοδευόταν από τραχιές αντρικές και γυναικείες φωνές που εκστόμιζαν απειλές και ντόπια κουτσομπολιά.
Στη συνέχεια στην οικογένεια άρχισαν να παρουσιάζονται πολύ σοβαρές και οδυνηρές οργανικές αντιδράσεις. Η κοπέλα είχε απώλεια συνείδησης και λιποθυμίες και αποδείχθηκε ότι υπήρχαν βελόνες και καρφίτσες στο στομάχι της.
Ο John Bell τα πήγε ακόμα χειρότερα. Κάποια φορά η γλώσσα του πρήστηκε τόσο που δε μπορούσε να μιλήσει για ώρες.Τον έπιασαν βίαιοι και ανεξέλεγκτοι σπασμοί στο πρόσωπο και ήταν τόσο σοβαρή η κατάστασή του που αναγκάστηκε να πέσει στο κρεβάτι. Τελικά διέφυγε οριστικά από την επιθετική καταδίωξη της μάγισσας με το θάνατό του από δηλητηρίαση, για την οποία ενοχοποιήθηκε ένα φιαλίδιο με σκούρο υγρό άγνωστης προέλευσης. Παρόλα αυτά η κακόβουλη μάγισσα δεν ήθελε να τον αφήσει να ησυχάσει ούτε στην κηδεία του όπου έκανε αισθητή την παρουσία της τραγουδώντας άσεμνα τραγούδια.
Μετά από αυτό το περιστατικό φαίνεται ότι η ιστορία έφτασε στο τέλος της.
Το στοιχειό πριν εξαφανισθεί τελείως υποσχέθηκε να γυρίσει σε εκατόν επτά χρόνια, ημερομηνία που συνέπιπτε με το 1935,που ευτυχώς όμως δε συνέβη τίποτε.
Πολλές ερμηνείες έχουν προταθεί για το φαινόμενο αυτό,ψυχαναλυτικές και παραψυχολογικές, ομως καμιά δεν το εξηγεί επαρκώς.
Πάντως, αν τύχει να συναντήσετε την αλλόκοτη και επικίνδυνη μάγισσα, σας προτείνουμε να φωνάξετε κάποιον ικανό εξορκιστή ή να μετακομίσετε.

ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΥΣΤΕΡΟΓΝΩΣΙΑΣ
Το καλοκαίρι του 1901 οι Αγγλίδες δασκάλες Έλινορ Ζουρντέν και Αν Μόμπερλι αποφάσισαν να κάνουν μια περιήγηση στο ανάκτορο των Βερσαλλιών. Ήθελαν να επισκεφτούν το μικρό Τριανόν, χώρο φορτισμένο με ρομαντική χροιά, επειδή ο τελευταίος βασιλικός ένοικός του ήταν η άτυχη βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα.
Στη διασταύρωση τριών μονοπατιών οι δυο γυναίκες έπεσαν πάνω σε δύο σιωπηλούς άντρες με πράσινα πανωφόρια και τρίκοχα καπέλα που κρατούσαν καροτσάκια κηπουρικής.
Οι γυναίκες αισθάνθηκαν μια απροσδιόριστη κατάθλιψη και δυσφορία.
Ακολουθώντας το ένα μονοπάτι συνάντησαν ένα μικρό κυκλικό περίπτερο όπου καθόταν ένας άντρας με μανδύα του οποίου το αποκρουστικό πρόσωπο και το σατανικό έντονο βλέμμα τις τρομοκράτησε.
Καθώς αναρωτιούνταν ποια κατεύθυνση να διαλέξουν,όρμησε προς το μέρος τους αιφνιδιαστικά ένας ωραίος άντρας με μακριά σγουρά μαλλιά κάτω από το πλατύγυρο καπέλο του και τους υπέδειξε το δεξί μονοπάτι για το μικρό Τριανόν. Εκεί η Δ. Μόμπερλυ περιεργάστηκε μια πολύ όμορφη γυναίκα με ενδυμασία εποχής που σχεδίαζε στη βεράντα του παλατιού.
Μπαίνοντας στο παλάτι για να ξεναγηθούν στο εσωτερικό του, ενώθηκαν με μια συντροφιά Γάλλων ντυμένων με ρούχα του εικοστού αιώνα και ξαναβρήκαν τη καλή τους διάθεση.
Μόνο μία εβδομάδα αργότερα οι δύο φίλες εκμυστηρεύτηκαν η μια στην άλλη την ταραχή στη συνάντηση των αινιγματικών φιγούρων.
Στην προσπάθειά τους να διαλευκάνουν την εμπειρία τους, διαπίστωσαν ότι την ίδια μέρα που επισκέφτηκαν τις Βερσαλλίες,τη 10η Αυγούστου,το 1792 οι επαναστατικές δυνάμεις συνέλαβαν τη βασιλική οικογένεια ,φυλάκισαν και αργότερα καρατόμησαν τη Μαρία Αντουανέτα.
Συμπέραναν ότι κατά κάποιον τρόπο είχαν ταυτιστεί με τη σκέψη της βασίλισσας, ότι είχαν εισχωρήσει στη ζωηρή και νοσταλγική ονειροπόληση που την κατέκλυσε ίσως εκείνη τη μέρα. Θα μπορούσε ακόμα να είναι μια αναπαράσταση στο συναισθηματικό-ενεργειακό πεδίο του χώρου, μια φορτισμένη ανάμνηση, των γεγονότων που διαδραματίστηκαν τότε και που οι γυναίκες εξαιτίας της ευαισθησία τους συνέλαβαν και βίωσαν έντονα.
Οι παραστάσεις που είδαν ήταν διαφορετικές μεταξύ τους, εν τούτοις τα στοιχεία επαληθεύτηκαν από τις ιστορικές
πηγές. Και οι ψηφίδες δείχνουν να συνταιριάζονται στο μωσαικό.
Ο χάρτης της τοποθεσίας του μικρού Τριανόν του αρχιτέκτονα του παλατιού Richard Mick (1783)επιβεβαίωσε τη διάταξη του χώρου και των κτισμάτων που είδαν στην κατάσταση οραματισμού τους οι φίλες. Ο άντρας που τις βοήθησε να προσανατολιστούν θα μπορούσε να είναι ο αγγελιοφόρος που έτρεξε στο μικρό Τριανόν για να ειδοποιήσει τη βασίλισσα για μια ομάδα επαναστατών που ερχόταν στις 5 Οκτωβρίου του 1789. Οι άντρες με τα καροτσάκια θα μπορούσε να είναι μέλη της ελβετικής φρουράς για τη προστασία του βασιλκού ζεύγους. Ο απωθητικός άντρας θα ήταν ο κόμης ντε Βοντρέιγ που στάθηκε κακός φίλος για τη βασίλισσα όταν ενθάρρυνε αντιβασιλικές πρωτοβουλίες.
Και επίσης όταν η αν Μόμπερλι είδε το παρτραίτο της Μαρίας Αντουανέτας πείσθηκε ότι η γυναίκα που είχε δει στον κήπο του μικρού Τριανόν ήταν η βασίλισσα……

ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Ανάμεσα στις πολλές ιστορίες που διαδίδονται για στοιχειωμένα σπίτια στον ελλαδικό χώρο συγκαταλέγεται η ιστορία του Διαμαντέικου σπιτιού στην περιοχή του Αχλαδόκαμπου.
Η υπηρέτρια του παλιού αρχοντικού ήταν η πρώτη που ανέφερε πως είδε κάποιες φευγαλέες θεόρατες παρουσίες να πλανιούνται στο σπίτι.
Πίστεψε όπως είπε πως ήταν βρικόλακες που έκαναν την εμφάνισή τους κάθε Τετάρτη και Παρασκευή και επιχειρούσαν να φάνε το αλεύρι από τις αποθήκες.
Το 1925 το σπίτι πουλήθηκε στην οικογένεια Σελλή.
Οι καινούριοι ένοικοι ένιωσαν δυσφορία και ανησυχία με τη διάχυτη αίσθηση εχθρότητας στην ατμόσφαιρα, με τους ανεπαίσθητους ήχους αργόσυρτων βημάτων και το απειλητικό συναίσθημα ότι κάποιος τους παρακολουθούσε. Λίγους μήνες αργότερα η κατάσταση χειροτέρεψε, απότομοι υπόκωφοι κρότοι, πάταγοι και βουητά μυστηριώδους προέλευσης τάρασσαν τον ύπνο τους και τους ξυπνούσαν ξαφνικά τα βράδια.
Δεν υπήρχε αμφιβολία ότι αόρατα πλάσματα προσπαθούσαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους με διάφορους τρόπους, μανταλώνοντας τις πόρτες, αλλάζοντας θέση στα προσωπικά αντικείμενα, μισανοίγοντας τα πορτόφυλλα, ανάβοντας φώτα και προκαλώντας αλλόκοτες δαιμονικές λάμψεις κατά τη διάρκεια της νύχτας. Αυτά τα φαινόμενα δοκίμασαν γερά τα νεύρα των ενοίκων και τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν το ιδιόμορφο σπίτι. Οι επόμενοι κάτοικοι του αρχοντικού ήταν οι οικογένειες Διαμαντογιάννη και Δολίτση. Σύμφωνα με τους κατοίκους της περιοχής κάποια από τα μέλη της οικογένειας βρήκαν ατυχή και ανεξήγητο θάνατο και κυκλοφόρησε η φήμη ότι το σπίτι είναι καταραμένο.
Αρκετά χρόνια αργότερα,το 1945, μια παράξενα ηχηρή αστραπή πάνω από την οροφή του σπιτιού φαίνεται πως ήταν το τελευταίο σημάδι του περίεργου όντος το οποίο μπορούμε να υποθέσουμε ότι θεώρησε αρκετή την αναστάτωση που προκάλεσε και από εκείνη τη μέρα εξαφανίστηκε μια και καλή από το κτίσμα.

Η τρομακτικη οντοτητα Gino Foiro

2009-03-28T17:48:00.003+02:00

Μετά απο αρκετό καίρο άλλη μια νέα ανάρτηση .
Σας την παραθέτω:
Οι άνθρωποι στην Αφρική σιγοψιθυρίζουν κάποιες πολύ παράξενες ιστορίες για τις τρομακτικές εμφανίσεις της οντότητας με το όνομα Gino Foiro.

Ελάχιστοι είναι εκείνοι οι οποίοι γνωρίζουν κάποια πράγματα γi αυτό, φαίνετα όμως να συνδέεται μ' έναν περίεργο τρόπο με τις εμφανίσεις των αφρικάνικων Μin-Min, δηλαδή τους ιπτάμενους δίσκους.

Το χρονικό των εμφανίσεων UFO στον αφρικάνικο ουρανό είναι πολύ πλούσιο και συνδέεται μάλιστα με τις ντόπιες μυθολογίες.

Στη Νότιο Σενεγάλη οι άνθρωποι της φυλής Μanika φαίνεται πως γνωρίζουν πάρα πολλά για τα «παράξενα φώτα» που εμφανίζονται ξαφνικά στον ουρανό, πολλά από τα οποία περιγράφονται σαν έντονα λευκά και «στο μέγεθος ενός μεγάλου σπιτιού».

Τα φώτα αυτά εμφανίζονται σε σχηματισμούς και πετάνε για δεκαπέντε με είκοσι λεπτά πάνω από τα κεφάλια δίνοντας την εντύπωση πως «αναβοσβήνουν».

Το φαινόμενο παρατηρείται συνήθως τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο, λίγο πριν τη περίοδο των βροχών, και παλαιότερα είχε συνδεθεί με τον Faro, το θεό της βροχής και του νερού.

Το ενδιαφέρον όμως σημείο σχετικά με το φαινόμενο Gino Foiro είναι η σχέση του μ' ένα παράδοξο και τρομερό πλάομα που έχει το ίδιο ακριβώς όνομα.

Πρόκειται για μια οντότητα που παρουσιάζει πολλές ομοιότητες με το Hag των Σκανδιναβών, το φοβερό Tokoloshe της Βόρειας Αφρικής, τα σκοτεινά Hobgoplins της κελτικής μυθολογίας και το αινιγματικό Fating ho, της Δυτικής Αφρικής. Το Gino Foiro είναι ένα πλάσμα της νύχτας, μια οντότητα που γεμίζει τρόμο τους κατοίκους της Αφρικής.

Σύμφωνα με τις περιγραφές, πρόκειται για ένα μικρό πλάσμα, γύρω στο ενάμισι μέτρο, που εμφανίζεται και εξαφανίζεται κατά βούληση και έχει την εκπληκτική ικανότητα να παραβιάζει «ως δια μαγείας» οποιαδήποτε κλειδωμένη πόρτα. Κάποιοι λένε πως το πλάσμα αυτό πετάει, κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν πως περπατάει ενώ υπάρχουν πολλές ενδείξεις πως τελικά ισχύουν και τα δυο.

Οι άνθρωποι το περιγράφουν οαν «το σκοτάδι που περπατάει στο πρόσωπο του ανθρώπου» και σαν «το πλάομα με τα τρία δάχτυλα» που αφήνει τα χνάρια του στις χωμάτινες αυλές των χωριών.

Όλα αυτά μαζί με την αηδιαστική μυρωδιά που το χαρακτηρίζει είναι πολύ συχνά και μοναδικά στοιχεία που υπάρχουν γι' αυτό.

Δεν υπάρχουν πολλά πράγματα που θα μπορούσαν να προστατέψουν τους ανθρώπους από την εμφάνιση του Gino Foiro, που πολλοί ονομάζουν «ο τρόμος που πετάει τη νύχτα», και τα σημάδια που αφήνει πίσω του.

Τα πρόσωπα των θυμάτων του μουδιάζουν και το μούδιασμα υποχωρεί αμέσως μετά την αποχώρηση του.

Τα προγνωστικά για όποιον συναντήσει το Gino Foiro είναι δυσοίωνα: ο θάνατος του θεωρείται αναπόφευκτος μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.

Ανακοίνωση

2009-03-12T15:47:00.001+02:00

Καλησπέρα σας. Θα ήθελα να πω πως προσωρινά οι αναρτήσεις στο blog θα σταματήσουν. Θα ήθελα να ευχαριστήσω μια αναγνώστρια η οποία μας συμβούλεψε να διορθώσουμε κάποια άρθρα λόγο ορθογραφικών η συντακτικών λαθών (δεν τα έκανα εγώ αλλά όσοι χρησιμοποιούν αυτόματο μεταφραστή). Επίσης θα ήθελα να καλωσορίσω τον νέο συντάκτη με το όνομα ZeliCa. Ελπίζω να φανεί αντάξιος των προσδοκιών σας. Ακόμα θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη για την αργοπορία κάθε ανάρτησης, απλά αυτή η περίοδος είναι σχετικά δύσκολη(έχω και διάβασμα).
Σας ευχαριστώ για την κατανόηση.
Ο Διαχειριστής
D_Link

ΥΓ: Ζητείτε κάποιος /οια με γνώσεις στο PhotoShop.
Επικοινωνία στο uperfusiko.blog@gmail.com

Μώρα ή πλάκωμα.

2009-02-08T13:42:00.000+02:00

Έλαβε χώρα στην περιοχή Αγία Παρασκευή του νομού ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ.
Κωδικός αναφοράς: 2237

Πολλοί έχουν υποστεί το "πλάκωμα", όπως το ξέρουμε στην πατρίδα μου. Και ακόμα πιο πολλοί δεν το πιστεύουν. Εγώ, ούτε καν είχα ακούσει για αυτό το πράγμα, μέχρι που το έπαθα η ίδια. Ένα βράδυ, κοιμόμουν στο σπίτι μου. Ξύπνησα από τρομερή δύσπνοια, σε σημείο ασφυξίας σχεδόν. Όταν άνοιξα τα μάτια μου(ήμουν ξύπνια 100%),είδα ότι ένα μαύρο πράγμα(δεν μπορούσα να προσδιορίσω φιγούρα),είχε καθίσει στην κυριολεξία πάνω στο στήθος μου και με πίεζε ασφυκτικά. Προσπαθούσα να κουνηθώ για να το διώξω αλλά ήταν μάταιο, το "πράγμα" ήταν ακόμα επάνω μου και κόντευε να με πνίξει. Δεν ξέρω πως και μετά από πόση ώρα εξαφανίστηκε, αλλά εξαφανίστηκε κι εγώ μπορώ να πω ότι σώθηκα σχεδόν από θάνατο. Όπου και να το έχω πει, δεν με πίστεψε κανείς και εισέπραξα αρκετή κοροϊδία. Εγώ όμως ξέρω τι είδα και δεν ήταν στον ύπνο μου...

Σύζυγος από τον θάνατο

2009-01-27T22:05:00.003+02:00

Το 1542, στη Γαλλία, ένας ευγενής παντρεύτηκε μια κοπέλα από γνωστή οικογένεια της Μασσαλίας. Ένας λαμπρός γάμος με μια δεξίωση που θα ζηλεύανε πολλοί βασιλείς. Τα παράξενα ξεκίνησαν την επόμενη μέρα όπου η γυναίκα του δεν άνοιγε τις κουρτίνες και ξυπνούσε κοντά το απόγευμα. Μετά την δύση του ηλίου ήταν μια φυσιολογική άνθρωπος. Σύντομα ήρθαν και τα πρώτα κρούσματα. Κάποιοι υπηρέτες εξαφανιζόντουσαν χωρίς λόγο από την μια μέρα στην άλλη και η ίδια ισχυρίζονταν ότι τους απέλυε λόγω κακής συμπεριφοράς. Ο άντρας της μετά από καιρό έπεσε κατάκοιτος στο κρεβάτι λόγο κάποιας παράξενης ασθένειας. Οι γιατροί το μόνο που βρήκαν ήταν κάτι σημάδια στον λαιμό του που δεν είχαν ξαναδεί ποτέ τους. Μερικές μέρες αργότερα, κάποιοι συγγενείς του συζύγου είχαν πάει στο σπίτι τους για επίσκεψη και δεν βρήκαν κανέναν! Μετά αφού ήρθαν και οι αστυνομικές αρχές βρήκαν στο υπόγειο τα πτώματα των υπηρετών και του συζύγου και πουθενά την γυναίκα που παντρεύτηκε.

Ο δαίμονας του Ντόβερ

2009-01-16T18:49:00.001+02:00

Συγνώμη που άργησα να βάλω άρθρο. Λόγο διαβάσματος και άλλων υποχρεώσεων δεν προλάβαινα. Ελπίζω από τις επόμενες μέρες να επανέλθουν όλα στην κανονική ροή τους.
Παρακάτω είναι ένα άρθρο το οποίο αναφέρεται για ένα πλάσμα το οποίο παρουσιάστηκε στην πόλη Dover της βορειοανατολικής Αγγλίας. Διαβάστε παρακάτω

Πολλά παράξενα πλάσματα έχουν περπατήσει αυτήν την γη αλλά ένα από τα πιο παράξενα μπορεί να ήταν ο δαίμονας του Ντόβερ. Αναφέρθηκε αρχικά στις 22 Απριλίου το 1977 στο προάστιο της Βοστώνης του Ντόβερ, της Μασαχουσέτης . Ήταν αργά, στις περίπου 10:30 μ.μ. όταν οδηγούσε εμπρός μια ομάδα τριών 17χρονων αγοριών.

Ο οδηγός του οχήματος ο Bill Bartlette παρατήρησε στους προβολείς του, ένα πολύ παράξενο πλάσμα που σέρνεται κατά μήκος ενός τοίχου από την άκρη του δρόμου.
Είπε ότι είχε ένα κεφάλι όπως ένα καρπούζι και δεν είχε κανένα άλλο χαρακτηριστικό γνώρισμα εκτός από δύο μεγάλα πορτοκαλί μάτια. Το σώμα του ήταν λεπτό με τα μακριά άκρα και τα δάχτυλα που έπιασαν τους βράχους πέρα από τους οποίους περπάτησε Ήταν περίπου 4 πόδια ψηλό με ίσιο ομαλό δέρμα.
Πρακτικά αργότερα, ρώτησε δύο φίλους του εάν είχαν δει το πλάσμα. Του είπαν πως όχι. Του πρότειναν να επιστρέψει και να κοιτάξει εκεί γύρω. Ακόμα κι αν φοβήθηκε , επέστρεψε όπου το είχε δει. Δεν βρήκαν τίποτα και πήραν στο δρόμο τους. Ο Bartlette πήγε στο σπίτι όπου έκανε ένα σχέδιο αυτού που είχε δει.
Δύο ώρες μετά από τη σύγκρουση του Bartlette και για ένα μίλι μακριά, ένας 15χρονος , ο John Baxter και η φίλη του περπατούσαν για να πάνε σπίτι οπότε είδαν μια άγνωστη φιγούρα προς τους στο δρόμο. Ο Baxter σκέφτηκε ήταν ένα αγόρι και ρώτησε το όνομά του αλλά δεν πήρε καμία απάντηση. Το πλάσμα έτρεξε στο δρόμο και ανέβηκε επάνω σε μια τράπεζα.
Είπε ότι είχε ένα μεγάλο κεφάλι , λεπτό σώμα και μακριά άκρα και δάχτυλα. Ο Baxter τον πρόσεξε ένα λεπτό πριν από το να τρέξει μακριά από φόβο. Η σύγκριση μεταξύ των σχεδίων του Bartlette και του Baxter θα λέγαμε ότι είχαν δει το ίδιο πλάσμα.
Μια ημέρα αφότου έγιναν αυτές οι αναγνωρίσεις, ο Bartlette είπε στο φίλο του Taintor για αυτό που είχε δει και ακριβώς εκείνη η νύχτα. Ο Taintor οδηγούσε στο σπίτι την Abby Brabham στις 12:00pm. Η Brabham είπε είδε ένα πλάσμα στην άκρη του δρόμου καθώς οδηγούσαν. Το ζώο είχε τη ίδια περιγραφή .

Το σχέδιο του Bartlettes

Το σχέδιο του Baxters

Dragons, a Fantasy made Real - Part 5

2008-12-06T11:47:00.000+02:00

Σήμερα θα βάλω την συνέχεια του ντοκιμαντέρ. Το ξέρω άργησα να βάλω την συνέχεια. Μάλλον θα καθυστερήσω να βάλω νέες αναρτήσεις γιατί πλησιάζει η πρόοδος (διαγωνίσματα) στο ΙΙΕΚ και ίσως να μην προλαβαίνω. Αλλά μετά τις 23 του Δεκεμβρίου υπόσχομαι πως θα βάλω πολύ καλές αναρτήσεις. Stay Tuned!

Mothman Part 2

2008-12-03T10:16:00.002+02:00

Σήμερα θα βάλω την συνέχεα του άρθρου με σχέση τον Mothman. Στο δεύτερο κομμάτι του άρθρο ακλουθούν κάποια εξίσου ενδιαφέροντα περιστατικά όπως η κατάρρευση της γέφυρας Silver Bridge.Εμένα, πέρα από την κατάρρευση της γέφυρας, με εντυπωσίασε ιδιαίτερα το συμβάν με τον αστυνόμο. Κάτω από το άρθρο θα βάλω κάποιες φωτογραφίες της γέφυρας καθώς και τον πραγματικό αριθμό των νεκρών…

Ένα άλλο εξίσου περίεργο γεγονός ήταν το ότι όταν ο βοηθός του σερίφη ο οποίος είχε αναλάβει την υπόθεση πήγε στο εγκαταλειμμένο εργοστάσιο μετά την κατάθεση του ζεύγους, διαπίστωσε έκπληκτος παρεμβολές στα κύματα του ραδιοφώνου του αυτοκινήτου του. Όπως κατέθεσε κι αυτός στη συνέχεια, ο ήχος της παρεμβολής ήταν πολύ ισχυρός και έμοιαζε με τον ήχο που κάνει μια κασέτα όταν την περνάμε στα γρήγορα. Ο ήχος ήταν τόσο δυνατός που χρειάστηκε να κλείσει το ραδιόφωνο.

Από τότε και μέχρι το Νοέμβριο του 1967, υπήρξαν πολλές αναφορές από άτομα που ισχυρίζονταν ότι είδαν τον άνθρωπο-κουκουβάγια. Σε μια από αυτές, περιγράφουν το πλάσμα σαν κάτι που σηκώθηκε αργά από το έδαφος: "ένα μεγάλο γκρίζο πράγμα, πιο ψηλό και από τον άνθρωπο, που δεν είχε κεφάλι, είχε όμως δυο μεγάλους κόκκινους κύκλους ψηλά στο στήθος".

Τουλάχιστον εκατό άτομα είδαν το πλάσμα και, από το σύνολο των μαρτυριών τους, εξήχθη η ακόλουθη γενική περιγραφή του: ύψος μεταξύ 1, 5 και 2,10 μέτρων, φαρδύτερο από άνθρωπο, περπατά με δυσκολία με πόδια σαν κι αυτά που έχουν οι άνθρωποι, και σέρνοντάς τα. Βγάζει έναν ήχο σαν τσίριγμα. Τα μάτια του βρίσκονται στην κορυφή της πλάτης. Τα φτερά του είναι όμοια με εκείνα της νυχτερίδας, αλλά δεν τα χτυπά όταν πετάει. Όταν απογειώνεται ανεβαίνει ευθύς κατά πάνω, όπως ένα ελικόπτερο. Το χρώμα του είναι γκρι ή μαύρο. Δυο μάρτυρες δήλωσαν ότι είχαν ακούσει κάτι σαν "μηχανικό βουητό" τη στιγμή που πετούσε από πάνω τους.

Για έναν περίπου χρόνο, τα περίεργα γεγονότα διαδέχονταν το ένα το άλλο στην περιοχή. Επιστήμονες, ερευνητές, κυνηγοί φαντασμάτων συρρέουν κατά δεκάδες, ο πιο διάσημος από αυτούς είναι ο John Keel, δημοσιογράφος-συγγραφέας που έγινε κατά κάποιο τρόπο ο κύριος χρονικογράφος της υπόθεσης Mothman.

Η έλευση του Mothman δεν ήταν όπως φαίνεται ένα τυχαίο γεγονός αλλά κάτι που θα προειδοποιούσε κάποιους ανθρώπους για ένα τραγικό γεγονός που βρισκόταν στα σκαριά. Γίνεται λόγος για την κατάρρευση μιας μεγάλης γέφυρας που προκάλεσε το θάνατο 77 αθώων ανθρώπων μέσα σε μια νύχτα. Εκείνες τις τραγικές στιγμές πολλοί άνθρωποι φέρονται να είδαν δυο φωτεινά κόκκινα σημάδια στο νυχτερινό ουρανό. Μετά από αυτό, κανείς δεν είναι σίγουρος να ξαναείδε τον Mothman.

Ποιος ήταν λοιπόν ο Mothman και ποια η σχέση του με το τραγικό περιστατικό; Ό,τι και να ήταν το πλάσμα, όλα συγκλίνουν στο ότι δεν είχε σχέση με κάποια απάτη. Υπήρχαν πολλοί αξιόπιστοι μάρτυρες που είχαν δει το ίδιο πράγμα. Προτάθηκε σαν εξήγηση ότι το πλάσμα δεν ήταν τίποτα περισσότερο από έναν πελαργό, που είχε κατά πάσα πιθανότητα μεταναστεύσει νότια του Καναδά. Όπως και να' χε, ήταν μια κάποια εξήγηση, αν και οι μάρτυρες την απομάκρυναν αμέσως ακόμα και σαν πιθανότητα αφού εκείνο που είχαν δει δεν είχε τίποτα πάνω του από πελαργό.
Ελλείψει λογικής εξήγησης, η υπόθεση Mothman παραμένει ένα μυστήριο. Το όλο θέμα βρίθει εντυπωσιακών ιστοριών, αλλά εκείνο που το κάνει μοναδικό είναι οι μαρτυρίες πλήθους ανθρώπων, ατόμων που χαρακτηρίσθηκαν άξιοι εμπιστοσύνης, ακόμα και δικαστικών λειτουργών αλλά και αστυνομικών της περιοχής.

η τραγική γέφυρα Silverbridge

Η γέφυρα κοντά στην ολοκλήρωση της το 1928

Η γκρεμισμένη γέφυρα όπως φαινότανε από την μεριά του Ohio

Στις 15 Δεκεμβρίου το 1967, η γέφυρα Silver Bridge κατάρρευσε καθώς βρισκόταν σε ώρα αιχμής, προκαλώντας τον θάνατο σε 46 ανθρώπους.

Θα δημοσιεύσω σύντομα και αλλά σχετικά με την γέφυρα. Μείνετε συντονισμένοι.

Mothman Part 1

2008-11-29T16:12:00.019+02:00

Μετά από μια ταινία που είδα πρόσφατα αποφάσισα να δημοσιεύσω ένα σχετικό θέμα. Τα γεγονότα της ταινίας ήταν αληθινά. Σας προτείνω να την δείτε(όχι δεν κάνω διαφήμιση). Η ταινία είναι η The Mothman Prophecies, στα ελληνικά ο χρησμός της πεταλούδας. Το άρθρο θα το ‘’ σπάσω‘’ σε δυο μέρη γιατί είναι αρκετά μεγάλο. Εμένα με εντυπωσίασε αυτό το άρθρο γιατί περιγράφει τα γεγονότα με αρκετή ακρίβεια. Πάντος τα γεγονότα αυτά είναι ένα ολόκληρο μυστήριο που με κάποιον τρόπο συνδέονται με αυτό το πλάσμα. Κάποιοι λένε ότι ήθελε να προειδοποιήσει για την καταστροφή. Άλλοι πως το ίδιο ευθύνεται. Κανείς δεν ξέρει ακριβώς, το μέλλον θα δείξει.

O "Mothman" , σύμφωνα με το θρύλο, είναι ίσως ένα από τα πιο παράξενα "πλάσματα" που γνώρισε ποτέ η Αμερικανική ήπειρος. Κόκκινα μάτια, ψηλότερο από τον άνθρωπο, μεγάλα φτερά σαν της πεταλούδας, εκπληκτική ομοιότητα με την κουκουβάγια.

Πρώτη αναφορά για τον Mothman γίνεται στην εφημερίδα "New York Sun" στις 18 του Σεπτέμβρη του 1877, όπου γίνεται λόγος για ένα περίεργο πλάσμα με ανθρώπινη υπόσταση αλλά με φτερά ...νυχτερίδας. Οι εμφανίσεις του συνεχίζονται στη Νέα Υόρκη και πιο συγκεκριμένα στο Μπρούκλιν, μέχρι και το 1880.

Το 1966, το πλάσμα αυτό φέρεται να έχει σκορπίσει κυριολεκτικά τον τρόμο στους κατοίκους του Πορτ Πλέζαντ, στην πολιτεία Βιρτζίνια των ΗΠΑ. Η πρώτη του αυτή επανεμφάνιση μετά από έναν περίπου αιώνα απουσίας έγινε τη νύχτα της 15ης του Νοέμβρη εκείνης της χρονιάς, κοντά σε ένα εγκαταλειμμένο εργοστάσιο με ΤΝΤ. Τη νύχτα εκείνη λοιπόν, ένα ζευγάρι, οι Scarberry και Mallette, αντιλήφθηκαν ένα "δημιούργημα" που ξέφευγε από ο,τιδήποτε είχαν δει ή φανταστεί ως τότε. Όταν εκείνο κινήθηκε προς την πόρτα του εργοστασίου, το ζεύγος πανικοβλήθηκε και έτρεξαν στο αυτοκίνητό τους να σωθούν. Λίγο αργότερα, αντελήφθησαν το ίδιο πλάσμα σε έναν λοφίσκο κοντά στο δρόμο. Το πλάσμα αυτό με την ανθρώπινη υπόσταση έτρεχε πίσω από το αυτοκίνητό τους. "Είχε ανθρώπινη μορφή, γκρίζο χρώμα, φτερά νυχτερίδας με ένα άνοιγμα 3 μέτρων και κόκκινα λαμπερά μάτια στο ύψος της πλάτης". Σύμφωνα πάλι με τις μαρτυρίες τους, έβγαζε κραυγές νυχτερίδας, τους ακολούθησε για αρκετή ώρα, παρά τις προσπάθειες του Roger Scarberry να το αποφύγει οδηγώντας με πάνω από 160 χιλιόμετρα/ώρα. "Διατηρούσε την ίδια ταχύτητα με εμάς", είπε ένα από τους δυο μάρτυρες. Στη συνέχεια, το ζεύγος έτρεξε στο σερίφη για να καταγγείλει το γεγονός... Πολλοί άλλοι άνθρωποι της περιοχής είδαν το Mothman στη συνέχεια, και μέχρι το Δεκέμβριο η αστυνομία ελάμβανε συνεχώς κλήσεις για παρόμοια περιστατικά και παρέμενε διαρκώς σε κατάσταση συναγερμού.

Την ίδια νύχτα που συνέβη το άνωθεν περιστατικό, ένας άλλος άνθρωπος είχε να κάνει με τον άνθρωπο-πεταλούδα. Σε μια απόσταση 135 χιλιομέτρων μακριά από το Πορτ Πλέζαντ όπου λαχτάρησε το ζεύγος, συγκεκριμένα στα περίχωρα του Σάλεμ, ένα άνδρας έβλεπε τηλεόραση όταν η οθόνη έγινε χωρίς λόγο απότομα μαύρη, ενώ ταυτόχρονα ακούστηκε ένας οξύς ήχος σαν μακρόσυρτο παραπονιάρικο σφύριγμα. Ο σκύλος του σπιτιού άρχισε να γαυγίζει σαν τρελός. Το σφύριγμα συνεχίστηκε ακόμα και όταν ο Partridge, ο εν λόγω άνδρας, έσβησε τελείως την τηλεόραση. Βγαίνοντας έξω είδε το σκύλο του να κοιτάζει προς την κατεύθυνση της σιταποθήκης, 150 μέτρα πέρα από το σπίτι. Στρέφοντας το φως ενός δυνατού φακού προς τα εκεί είδε "δυο στρογγυλούς κύκλους ή μάτια, που έμοιαζαν με φανούς ποδηλάτου. Κινούνταν συνεχώς και σίγουρα δεν ήταν μάτια ζώου". Το σκυλί έτρεξε προς τα εκεί. Ο Partridge το φώναξε πίσω, αλλά μάταια. Μπήκε στο σπίτι να πάρει την καραμπίνα του αλλά ήταν τόσο επηρεασμένος από τα "μάτια" που είχε δει, που σκέφτηκε πως θα ήταν πιο σοφό να μείνει στο εσωτερικό του σπιτιού. Κράτησε το όπλο στα χέρια του όλη τη νύχτα. Το πρωί ο σκύλος δεν είχε ακόμα επιστρέψει.

Δυο μέρες μετά, ο Partridge διάβασε την αναφορά που είχε κάνει το ζευγάρι που είδε το "πλάσμα". Μέσα σ΄ αυτή γινόταν λόγος για ένα σώμα σκύλου στην άκρη του δρόμου, και λίγη ώρα αργότερα, όταν έφευγαν άρον-άρον από την περιοχή, το σώμα του σκύλου έλειπε. Ο Partridge έκανε αυθόρμητα το συσχετισμό ανάμεσα στο σώμα αυτό και την εξαφάνιση του σκύλου του. Ποτέ δεν ξαναβρήκε το ζώο του.

Στις 16 Νοεμβρίου, πραγματοποιήθηκε μια συνέντευξη Τύπου στο χώρο του δικαστηρίου της επαρχίας και το ζεύγος που είχε γίνει μάρτυρας της εμφάνισης του "πλάσματος" κοντά στο εγκαταλειμμένο εργοστάσιο επανέλαβε την ιστορία του. Ο βουλευτής Halstead που είχε γνωρίσει ήδη το ζεύγος, πήρε πολύ στα σοβαρά την περιγραφή τους. Κάποιοι ερευνητές δήλωσαν πως δεν υπήρχε κανένας λόγος να αμφιβάλει κανείς για την αλήθεια των όσων εξιστόρησαν. Πολλοί δημοσιογράφοι που παρέστη στη συνέντευξη έκαναν την ιστορία ακόμα πιο τρανταχτή, σε σημείο που ο Mothman έγινε ένα είδος θρύλου.

2008-11-19T10:30:00.001+02:00

Συγγνώμη που άργησα να βάλω την επομένη ανάρτηση. Το αριστερό μου χέρι πόναγε αφάνταστα και όπως καταλαβαίνετε χρειαζόταν ξεκούραση. Τέλος πάντων αυτόν των καιρό είχα χρόνο για να ψάξω κάποια πράγματα στον τομέα του υπερφυσικού. Θα τα δημοσιεύσω σε άλλη ανάρτηση. Παρακάτω ακολουθεί μια αναφορά από ένα περιστατικό στο Μαρούσι. Θα σας αρέσει, είμαι σίγουρος. Καλή ανάγνωση!

Η παρακάτω αναφορά γράφτηκε από τον χρήστη Alexander στις 20/12/2006.
Έλαβε χώρα στην περιοχή Αμαρούσιον του νομού ΑΘΗΝΩΝ.
Κωδικός αναφοράς: 2307

Αρχές Νοεμβρίου 2006 ώρα 23:00 ήμασταν στο αμάξι ενός φίλου μου και πηγαίναμε να δούμε από κοντά τί στο καλό ήταν αυτό το πολυακουσμένο "THE MALL". Λίγα λεπτά πριν φτάσουμε στον προορισμό μας είδαμε πάνω από τα κεφάλια μας ένα αντικείμενο στο μέγεθος του φεγγαρίου και λαμπερό όσο αυτό, να περνά από πάνω μας σε απόσταση περίπου ίση με 2 πολυκατοικίες. Πήγαινε τόσο γρήγορα που δεν θυμάμαι λεπτομέρειες. Τα μόνα που θυμάμαι ήταν τα εξής: Πρώτον το περάσαμε για φλεγόμενο αεροπλάνο το οποίο από στιγμη σε στιγμή θα επεφτε σε γειτονικό κτήριο!!! Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να βγούμε όλοι εντρομοι από το αμάξι για να δούμε που θα συγκρουστεί το αντικείμενο, το οποίο όμως χάθηκε σε κλάσματα δευτερολέπτου κινούμενο νοτιοδυτικά. Δεύτερον την επόμενη ημέρα ακούσαμε στις ειδήσεις ότι είχε γίνει αναφορά για Α.Τ.Ι.Α. από αστυνομικούς της Πάτρας μεσω ασυρμάτου την ώρα της περιπολίας τους!!! Διαπιστώσαμε ότι η Πάτρα συγκριτικά με την Αθήνα βρίσκεται όντως νοτιοδυτικά οπότε ίσως να πρόκειται για το ίδιο γεγονός.

Πηγή: Αυτόπτης μάρτυρας
http://www.paranormap.net/

Vlad Dracula

2008-11-01T23:41:00.005+02:00

Καλησπέρα σας .Σας παραθέτω μια μικρή ιστορία σχετικά εναν θρύλο της ρουμανίας τον Vlad Dracula

O Vlad Dracula ήταν πραγματικός ρουμάνος πρίγκηπας που έζησε στο 15ο αιώνα που σημειώθηκε για τις στρατιωτικές εκστρατείες του ενάντια στους Τούρκους.

Στη Ρουμανία θεωρείται ήρωας, ακόμα και σήμερα. O Vlad ήταν επίσης ένας μαζικός δολοφόνος και τέρας το οποίο η αγαπημένη μορφή δολοφονίας ήταν το παλούκωμα . Αυτός ήταν ένας τύπος σταύρωσης εκτός από αντί την ένωση του θύματος σε έναν σταυρό, το θύμα παλουκώνονταν, από το κατώτατο σημείο προς τα επάνω, με έναν μακρύ, αιχμηρό, ξύλινο πόλο , δηλαδή, έναν πάσσαλο που έμπαινε στο σώμα κάθετα.

Το σώμα επιδίδονταν έπειτα στον Vlad Dracula, όπου το απολαύανε στη μέση ενός δάσους . Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς ο Vlad μόλις σκότωσε 20,000 Τούρκους , τους τοποθέτησε με αυτό τον τρόπο επάνω ως σκιάχτρα για να τρομοκρατήσει περαιτέρω εχθρούς.

Μια αρκέτα ενδιαφέρον ιστορία. By SouL

2008-10-29T10:31:00.007+02:00

Πριν ξεκινήσω θα ήθελα να ευχηθώ σε έναν από τους συντάχτες μας ένα χρόνια πολλά

Χρόνια πολλά Soul :)

Βλέπετε την παρακάτω εικόνα. Τι νομίζετε πως είναι;

Θα λεγάτε ότι είναι εξωγήινη γραφή. Όμως δεν είναι εξωγήινη ούτε έχει κάποια σχέση με εξωγήινους και ΑΤΙΑ. Ακολουθεί η μετάφραση του κειμένου:

When heaven above was not yet named, nor earth below pronounced by name, Apsu, the first one, their begetter and maker Tiamat, who bore them all, had mixed their waters together, but had not formed pastures, nor discovered reed-beds. When yet no gods were manifest, nor names pronounced, nor destinies decreed, then gods were born within them.

Η γλωσσά αυτή είναι μια μίξη της γλώσσας των Ιρανών, Σουμέριων και Σημίτων. Γιατί άργησε να μεταφραστεί; Μην με ρωτάτε. Αντίθετα με την παραπάνω γραφή αυτή εδώ προδίδει ότι είναι άγνωστη. Είναι ένας «κατάλογος» αστερίων. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει όμοια της πάνω στην Γη… Εσείς τι λέτε;

Το άρθρο που υπήρξε μαζί με την εικόνα ήταν το εξής:

Διάγραμμα αστεριών στον άγνωστο γαλαξία δείχθηκε σε άνδρα από την Minnesota

Στέλνω το "κατάλογο αστεριών". Ήμουν υποτίθεται για να εντοπίσω αυτές τις συμβολικές θέσεις αστεριών σε ένα αστρονομικό διάγραμμα τοίχων που είχα αναπαραγάγει για να διδαχθώ τα σημαντικότερα αστέρια στον ουρανό νύχτας για τη ναυσιπλοϊα των αστεριών. Πιστεύω ότι βρήκα τρεις δυνατότητες... ακόμη προσπαθώ να καταλάβω...

Σύντομα θα βάλω κάτι παρόμοιο. Μείνετε συντονισμένοι :D

Πηγές: http://mysteries.b2w.gr/
http://www.language-museum.com/

Η ανθρώπινη ψυχή στη Kabbalah

2008-10-27T12:51:00.001+02:00

Το Zohar προυποθέτει ότι η ανθρώπινη ψυχή έχει τρία στοιχεία, το nefesh, ru'ach, και neshamah. Το nefesh βρίσκεται σε όλους τους ανθρώπους, και εισάγει το φυσικό σώμα στη γέννηση. Είναι η πηγή φυσικού και ψυχολογικού χαρακτήρα κάποιου.

Τα επόμενα δύο μέρη της ψυχής δεν εμφυτεύονται στη γέννηση, αλλά δημιουργούνται αργά κατά τη διάρκεια του χρόνου η ανάπτυξή τους εξαρτάται από τις ενέργειες και τις πεποιθήσεις του ατόμου. Λέγονται για μόνο πλήρως να υπάρξουν στους ανθρώπους που ξυπνούν πνευματικά. Ένας κοινός τρόπος τα τρία μέρη της ψυχής είναι ο ακόλουθος:

• Nefesh (נפש) - το χαμηλότερο μέρος, ή ζωικό μέρος της ψυχής . Συνδέεται με τα ένστικτα και ομαδικά τους πόθους.
• Ruach (רוח) - η μέση ψυχή, το πνεύμα. Περιέχει τις ηθικές αρετές και τη δυνατότητα να διακρίνει μεταξύ καλός και κακός.
• Neshamah (נשמה) - η υψηλότερη ψυχή, ή έξοχος-ψυχή. Αυτό χωρίζει το άτομο από όλα τα άλλα είδη ζωής . Συσχετίζεται με το διάνοια, και επιτρέπει στο άτομο για να απολαύσει και να ωφεληθεί από τη μετά θάνατον ζωή . Αυτό το μέρος της ψυχής παρέχεται και σε Εβραίο και μη Εβραίο ίδια στη γέννηση. Επιτρέπει σε ένας για να έχει κάποια συνειδητοποίηση της ύπαρξης και της παρουσίας Θεού.

Το Raaya Meheimna, μια πιό πρόσφατη προσθήκη στο Zohar από έναν άγνωστο συντάκτη, πρου4ποθέτει ότι υπάρχουν δύο περισσότερα μέρη της ανθρώπινης ψυχής, το chayyah και yehidah. Το Gershom Scholem γράφει ότι αυτοί "θεωρήθηκαν για να αντιπροσωπεύσουν τα πιο μεγάλα επίπεδα διαισθητικής γνώσης, και για να είναι μέσα στον έλεγχο μόνο μερικών επιλεγμένων ατόμων ".

• Chayyah (חיה) - Το μέρος της ψυχής που επιτρέπει σε μιας για να έχει μια συνειδητοποίηση η ίδια της θείας δύναμης ζωής.
• Yehidah (יחידה) - το υψηλότερο αεροπλάνο της ψυχής, στην οποία κάποια μπορεί να επιτύχει μια τόσο πλήρη ένωση με το Θεό όπως είναι δυνατό.
Και οι ραββινικές και καμπαλιστικές εργασίες πρου4ποθέτουν ότι υπάρχουν επίσης μερικά πρόσθετα, μη μόνιμα κράτη στην ψυχή που οι άνθρωποι μπορούν να αναπτύξουν σε ορισμένες περιπτώσεις. Αυτές οι πρόσθετες ψυχές, ή οι πρόσθετες καταστάσεις της ψυχής, δεν παίζουν κανέναν ρόλο σε οποιοδήποτε σχέδιο μετά θάνατον ζωής, αλλά αναφέρονται για την πληρότητα.

• Ruach HaKodesh (רוח הקודש) - μια κατάσταση της ψυχής που καθιστά την προφητεία πιθανή. Δεδομένου ότι η ηλικία της κλασσικής προφητείας πέρασε, κανένας λαμβάνει την ψυχή .
• Neshamah Yeseira - Η συμπληρωματική ψυχή που μια εμπειρία Εβραίου επάνω στο Shabbat. Καθιστά πιθανή μια ενισχυμένη πνευματική απόλαυση της ημέρας. Αυτό υπάρχει μόνο όταν παρατηρεί κάποιος Shabbat μπορεί να χαθεί και να κερδηθεί ανάλογα με την τήρησή κάποιου.
• Neshoma Kedosha - Παρέχεται με τους Εβραίους στην ηλικία της πλειοψηφίας (13 για τα αγόρια, 12 για τα κορίτσια), και σχετικό με τη μελέτη και την εκπλήρωση των εντολών του Torah. Υπάρχει μόνο όταν μελετά κάποιος και ακολουθεί Torah μπορεί να χαθεί και να κερδηθείς ανάλογα με τη μελέτη και την τήρησή κάποιου.

Για εμένα είναι ένα ενδιαφέρον άρθρο και αξίζει να το διαβάσετε.

Πηγή: http://www.world-mysteries.com/

2008-10-24T13:01:00.005+03:00

Λυπάμαι πολύ που το λέω αλλά ο χρήστης PsychoVampire αποχώρισε από την ομάδα του blog λόγο ανάρμοστης συμπεριφοράς προς τον διαχειριστή του blog(έμενα) αλλά και προς κάποιους συντάχτες. Περά από αυτό θα ήθελα να πω πως αύριο θα είναι έτοιμη άλλη μια δημοσίευση. Ελπίζω να σας αρέσει. Τα λέμε πάλι αύριο ;P

Part 4

2008-10-22T10:11:00.000+03:00

Σε αυτην την αναρτηση θα βαλω το τεταρτο κομματι του ντοκιμαντέρ.
Enjoy :D!!

Φωτεινά φαινόμενα

2008-10-15T05:02:00.001+03:00

Συγγνώμη που καθυστέρησα να βάλω νέο άρθρο… Απλά είμαι σχετικά απασχολημένος κα δεν προλαβαίνω αλλά από τις επόμενες μέρες όλα θα επανέλθουν στον φυσιολογικό ρυθμό τους .Θα δημοσιεύσω μια αναφορά από το http://www.paranormap.net/ για ΑΤΙΑ. Ειχατε μια προαίσθηση ε ; Τότε καλά το μαντέψατε :P. Διάβασα την αναφορά. Είναι το κλασσικό σενάριο στο όποιο βλέπουν κάτι να προσγειώνετε και δεν πάνε να δουν τι όντως ήταν. Δεν θα την βγάλω ψεύτικη αλλά δεν μπορώ να με και σίγουρος πως είναι 100% αληθινή. Θέλει ψάξιμο το θέμα …

Η παρακάτω αναφορά γράφτηκε από τον χρήστη ARAGORN στις 14/01/2005.
Έλαβε χώρα στην περιοχή Δίον του νομού ΠΙΕΡΙΑΣ.
Κωδικός αναφοράς: 800

Οι κάτοικοι τις περιοχής στην οποία ζω, είναι αγρότες και κτηνοτρόφοι. Τις καλοκαιρινές νύχτες είναι στα χωράφια τους αφού ασχολούνται με τη καλλιέργεια καπνού. Έτσι έχουν δει πολλά. Το πρώτο δικό μου περιστατικό έγινε τον Ιούλιο του 1992.Καθόμασταν στο μπαλκόνι και τρώγαμε με ένα ζευγάρι φίλων από την Αθήνα. Ξαφνικά η κοπέλα μας λέει πως είδε ένα παράξενο φως που έτρεχε με ιλιγγιώδη ταχύτητα και χάθηκε. Για να πω την αλήθεια την ειρωνεύτηκα κάπως, λέγοντας πως εδώ ο ουρανός είναι τόσο καθαρός που μάλλον ήταν κάποιο αστέρι . Σε 5' λεπτά όμως άρχισε ένα πραγματικό σόου. Καμιά δεκαριά τέτοια φωτάκια εμφανίζονταν από το πουθενά έκαναν μια μικρή πορεία και εξαφανιζόντουσαν πάλι. Δεν ήταν αστέρια σίγουρα. Εμένα προσωπικά μου έδιναν την αίσθηση πως είναι κάτι που μοιάζει με ηλεκτρισμό. Μου φαινόταν σαν σπινθήρες. Ίσως γιατί η ταχύτητα ήταν τρομακτική. Αυτό συνεχίστηκε μια ώρα περίπου. Ο άντρας της παρέας ετοιμάστηκε να πάρει στην αστυνομία. Θεώρησε πως αυτό είναι<εισβολή> ή κάτι τέτοιο. Γήινο πάντως. Δεν τον άφησα, και προτίμησα να πάρω στα τοπικά κανάλια. Πράγματι από το κανάλι βγήκαν (από ότι μας είπαν) στην ταράτσα για να παρατηρήσουν και αυτοί. Δεν είδαν τίποτα. Άλλωστε αυτοί ήταν μέσα στην πόλη και εμείς 15χλμ ΒΔ. Πέρασε περίπου άλλο ένα μισάωρο και ξαφνικά βλέπουμε ένα μεγάλο φωτεινό αντικείμενο(σε μέγεθος περίπου της πανσελήνου), κατακόκκινο, να κατεβαίνει κάθετα, πίσω από τα σπίτια, σε κάποιο σημείο των αγρών που εδώ το ονομάζουν Μπουρνάζι. Περιττό να σας πω πως τα παιδιά θέλησαν να μπούμε μέσα. Και μάλιστα να κλείσουμε πόρτες και παράθυρα. Την επόμενη μέρα είχαμε βγει για φαγητό σε ένα ταβερνάκι. Εκεί δυο κάτοικοι της περιοχής συζητούσαν για 3 μεγάλα φώτα που είδαν να κατεβαίνουν το προηγούμενο βράδυ σε έναν αγρό κοντά στον δικό τους. Βέβαια ρωτήσαμε περιοχή και μας είπαν την ίδια. Πίστευαν μάλιστα πως ήταν ελικόπτερα, αλλά χωρίς να ακούσουν τον γνωστό ήχο. Ούτε και πήγαν κοντά για να ελέγξουν.

Πηγή: www.esoterica.gr forum :ιπτάμενο αντικείμενο Χρήστης Ελευθερία

http://www.paranormap.net/

Flying Dutchman

2008-10-04T12:33:00.005+03:00

Ολόκληρη η ναυτιλιακή Ιστορία είναι γεμάτη από πλοία που έφευγαν για μακρυνούς προορισμούς και που ποτέ δεν έφταναν εκεί, ηττημένα από τα τρομερά στοιχεία της Φύσης. Κάποια από αυτά, σύμφωνα με το θρύλο, δεν στέριωσαν στα αβυσσαλέα νεκροταφεία που αποτελούσαν οι βυθοί των ωκεανών, αλλά συνέχισαν να διασχίζουν τις θάλασσες, στοιχειώνοντας τα πελάγη. Ο Ιπτάμενος Ολλανδός αποτελεί ζωντανό κομμάτι αυτού του στόλου - φάντασμα.
Πολλοί ήταν οι ναυτικοί εκείνοι που ορκίζονταν σε ότι πιο ιερό είχαν ότι ήταν μάρτυρες μιας ακόμα εμφάνισης του πλοίου φάντασμα. Ο πιο διάσημος ανάμεσά τους ήταν ο νεαρός δούκας του Γιορκ, ο μελλοντικός βασιλιάς George V της Αγγλίας.Ο δούκας, δεκατριών χρονών τότε, ταξίδευε ως σημαιοφόρος της Royal Navy με το πλοίο Bacchante, το οποίο πραγματοποιούσε το γύρο του Κόσμου. Τη νύχτα της 11ης Ιουλίου 1881, το πλοίο βρισκόταν στα ανοιχτά των αυστραλιανών ακτών. Ένα αμυδρό φως εμφανίζεται από το πουθενά στο σκοτάδι, 200 περίπου μέτρα από το πλοίο, και μαζί μ' αυτό ξεπροβάλλει άνα πλοίο περιτριγυρισμένο από μια τρομακτική κοκκινωπή αύρα, και "κόβει" το δρόμο στο πλοίο της Royal Navy. Τα κατάρτια του πλοίου - φάντασμα διακρίνονται πεντακάθαρα κάτω από από αυτό το παράξενο φωσφορούχο φως.Κάποιοι από το πλήρωμα τρέχουν στην πρύμνη για να δουν στα ανοιχτά το φαινόμενο που όμοιό του δεν έχουν ξαναδεί, αλλά το πλοίο εξαφανίζεται στο σκοτάδι το ίδιο μυστήρια όπως και εμφανίσθηκε. Ο δούκας του Γιορκ, όπως και δώδεκα άλλα μέλη του πληρώματος, παρατηρούν αποσβολωμένοι το θέαμα. Ο μελλοντικός βασιλιάς George V είναι πεπεισμένος πως μόλις είδε τον θρυλικό Ιπτάμενο Ολλανδό, παρά του ότι ο τύπος του πλοίου δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Τη ίδια νύχτα, λέγεται, ο ναύτης που αντελήφθη πρώτος το πλοίο - φάντασμα έπεσε από ένα κατάρτι και σκοτώθηκε. Μερικές εβδομάδες αργότερα, ο ναύαρχος του πλοίου πεθαίνει. Για κάποιους, τα δραματικά αυτά γεγονότα συνδέονται με την περίεργη εμφάνιση του πλοίου, την οποία κανείς ποτέ δεν μπόρεσε να εξηγήσει. Ο θρύλος του πλοίου - φάντασμα που βρισκόταν υπό τη διοίκηση ενός "ιπτάμενου Ολλανδού" ξεκινά τον 17ο αιώνα, χωρίς όμως να υπάρχει πάνω σ' αυτό πλήρης συμφωνία απόψεων. Σύμφωνα με μια διαδεδομένη άποψη, το αφεντικό του πλοίου -ο Ολλανδός - είναι ένας καπετάνιος με το όνομα Barent Fokke, ο οποίος ζει στο Άμστερνταμ γύρω στο 1650. Οι θυμοί και οι πομπές του είναι γνωστοί σε όλους τους ναυτικούς, και το πλοίο του είναι εκ μακρόν το πιο γρήγορο απ' όλα. Μπορεί να κάνει την απόσταση Άμστερνταμ - Μπατάβια σε τρεις μόλις μήνες, εκπληκτικό κατόρθωμα για την εποχή, κατόρθωμα ακατόρθωτο αν -σύμφωνα με πολλούς- δεν επέμβει ο ίδιος ο Διάβολος. Έτσι, όταν το πλοίο του εξαφανίζεται μια μέρα στη θάλασσα, γεννιέται ένας θρύλος που το θέλει να διασχίζει στους αιώνες τις θάλασσες, καταραμένο γιατί διέπραξε συμφωνία με το Διάβολο. Σύμφωνα με κάποια άλλη εκδοχή, ο καπετάνιος του καταραμένου πλοίου λεγόταν Van der Staten και τιμωρήθηκε να περιπλανιέται αιωνίως στις θάλασσες γιατί σάλπαρε για τα ανοιχτά μια Μεγάλη Παρασκευή.Πάντως, ο πιο διαδεδομένος θρύλος είναι εκείνος που μας μιλά για έναν καπετάνιο με το όνομα Van der Decken. Με το πλοίο του κατευθύνεται από την Ολλανδία προς τις ανατολικές Ινδίες, όταν πέφτει σε μια βίαιη καταιγίδα στα ανοιχτά του ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας. Υπερβολικά σίγουρος στο ταλέντο που έχει να οδηγεί τα πλοία και παρά τις προτροπές του πληρώματος, ο Van der Decken προκαλεί με υπεροψία τον Παντοδύναμο να βυθίσει το πλοίο αν είναι ικανός. Το πλοίο τη γλιτώνει, αλλά ο καπετάνιος, για τιμωρία που βλαστήμησε τον Παντοδύναμο, καταδικάζεται από Εκείνον να περιφέρεται αιωνίως στις θάλασσες...
Η ιστορία πλανάται προφορικά για αιώνες μέχρι που ο γερμανός ποιητής Χάϊνριχ Χάϊνε, φτιάχνει στα 1830 μια γραπτή ιστορία. Εκεί, ο περιπλανώμενος ναυτικός ελευθερώνεται από την κατάρα μέσω της αγάπης μιας γυναίκας που δέχεται να πεθάνει για να του επιτρέψει να βρεί την ειρήνη. Το πλοίο του με τα κόκκινα πανιά το καταπίνουν για πάντα τα κύμματα του αρχιπελάγου. Ο διάσημος γερμανός συνθέτης Ρίτσαρντ Βάγκνερ θα εμπνευστεί από το κείμενο του Χάϊνε και θα συνθέσει στα 1843 την όπερά του "Το πλοίο φάντασμα".
Το 1887, το πλήρωμα του αμερικάνικου πλοίου Orion, κατευθυνόμενο από το Σαν Φρανσίσκο στην Κίνα, παρατηρεί στα ανοιχτά μπροστά του ένα παλιό τρικάταρτο ιστιοφόρο που φωτίζεται από ένα παράξενο άσπρο φως. Για μια στιγμή το ιστιοφόρο πλησιάζει για να εξαφανιστεί ξαφνικά τη στιγμή που οι ακτίνες του φεγγαριού σκεπάζονται από σύννεφα. Αξιοσημείωτο είναι επίσης το ότι τα πανιά του είναι ορθάνοιχτα, τη στιγμή μάλιστα που φυσά ένας πολύ βίαιος άνεμος.
Το 1939, ένα παρόμοιο ιστιοφόρο γίνεται αντιληπτό από την ξηρά από μια εκατοστή ανθρώπων που βρίσκονται σε μια ακτή της Νότιας Αφρικής, στα νοτιοανατολικά του ακρωτηρίου. Το ιστιοφόρο που έχει πάντα τα πανιά του ορθάνοιχτα διασχίζει τη θάλασσα με μεγάλη ταχύτητα, παραδέρνεται μέσα σε μια δυνατή τρικυμία, πότε βυθίζεται και πότε ξαναφαίνεται, τη στιγμή που δεν υπάρχει η παραμικρή πνοή ανέμου, για να εξαφανιστεί μυστηριωδώς μπροστά στα έκπληκτα μάτια των ανθρώπων της παραλίας.
Το πλοίο φάντασμα με τα τρια κατάρτια θα θεαθεί ακόμα μια φορά στα 1942, κι έκτοτε σπανίως θα αναφερθεί κανείς με σιγουριά σε κάποια περίεργη εμφάνιση. Η εποχή των μοντέρνων πλοίων φαίνεται να έχει καταφέρει ένα μοιραίο χτύπημα στο θρύλο, όπως άλλωστε και σε έναν κάποιον ρομαντισμό για τις ιστορίες της θάλασσας...
Πέρα από το θρύλο, δύσκολα θα βρεί κανείς στοιχεία που να πιστοποιούν την ύπαρξη πλοίων - φαντασμάτων. Θα μπορούσε κάποιος να κάνει λόγο για αντανάκλαση μέσα στο χρόνο. Για γεγονότα δηλαδή που συνυπάρχουν στο χώρο. Το πλοίο φάντασμα, θα μπορούσε άνετα να μην είναι κάθε φορά το ίδιο και το αυτώ, αλλά κάποια διαφορετικά ανά περίπτωση ιστιοφόρα μιας συγκεκριμένης εποχής, των οποίων η αντανάκλαση γινόταν ορατή σε κάποια μεταγενέστερη εποχή. Εκείνο δηλαδή που έβλεπαν οι θαλασοπόροι ήταν το πλοίο όπως ακριβώς υπήρχε και κινούνταν στη θάλασσα της εποχής του, και όχι στη θάλασσα μέσα στην οποία έπλεαν οι ίδιοι. Αν κάποιος δηλαδή βρισκόταν πάνω στο πλοίο φάντασμα, δε θα ήταν ικανός να δει το μεταγενέστερο πλοίο, εκείνο δηλαδή του οποίοι οι ναυτικοί το κοιτούσαν έκπληκτοι! Κι αυτό διότι το παρελθόν έχει υπάρξει, το μέλλον όμως όχι. Για να το καταλάβουμε καλύτερα να αναφέρουμε το παράδειγμα μιας θερμικής φωτογραφικής μηχανής όπως εκείνης που λέγεται πως κατασκευάσθηκε πριν από χρόνια σε εργαστήριο των ΗΠΑ, και η οποία μπορεί να φωτογραφήσει το κοντινό παρελθόν: αν φωτογραφήσουμε με μια συνηθισμένη φωτογραφική μηχανή ένα χώρο όπου βρισκόταν πριν από μισή ώρα ένα σταθμευμένο αυτοκίνητο και τώρα είναι άδειος, θα πάρουμε εμφανίζοντας τη φωτογραφία μας τον άδειο χώρο που φωτογραφήσαμε. Είναι λογικό. Αν όμως φωτογραφήσουμε το χώρο με μια υπερευαίσθητη θερμική φωτογραφική μηχανή, εκείνο που θα πάρουμε θα είναι μια αμυδρή αλλά συγκροτημένη εικόνα από το αυτοκίνητο που υπήρξε εκεί πριν από μισή ώρα! Κι αυτό γιατί το όχημα είχε θερμότητα η οποία παρέμεινε στο χώρο για λίγο ακόμα χρόνο. Φωτογραφίζουμε δηλαδή το παρόν και βλέπουμε το παρελθόν! Ωστόσο, στις θρυλικές επαναλλαμβανόμενες εμφανίσεις του Ιπτάμενου Ολλανδού υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά, όπως καιρικές συνθήκες, που δεν επιτρέπουν τον αντικατοπτρισμό: τοπική ομίχλη, μια αίσθηση σκοταδιού... Ο αντικατοπτρισμός θέλει συνήθως πεντακάθαρες καιρικές συνθήκες. Αυτό δείχνει ότι ίσως και να μην επρόκειτο περί αντικατοπτρισμού. Σίγουρα, η διαστολή του χρόνου έχει κάποια σχέση με τις εμφανίσεις των πλοίων - φάντασμάτων. Είναι πολύ πιθανό κάποιες τραγωδίες, κάποια βίαια πάθη, να άφησαν σημάδια στο χώρο και να δημιούργησαν ένα μαγνητικό πεδίο σε υποατομικό επίπεδο. Είναι ενδεχομένως κι αυτοί με τον τρόπο τους κάποιοι αντικατοπτρισμοί του παρελθόντος.
Το 1928, μια ομάδα γάλλων κινηματογραφιστών, βρέθηκε στο Μαρόκο μπροστά σε ένα εκπληκτικό θέαμα: είδαν ψηλά στον ουρανό ένα στόλο πλοίων με ανοιχτά πανιά να ταξιδεύει από τον Ατλαντικό προς το εσωτερικό της Σαχάρας. Ο στόλος πέρασε αργά στον ουρανό και χάθηκε στην έρημο. Τα πλοία φαίνονταν πάρα πολύ παλιά. Είχαν πανιά και παράξενα φλάμπουρα στα κατάρτια τους. Όταν οι φωτογράφοι συμβουλεύτηκαν ιστορικές πηγές, διαπίστωσαν ότι τα πλοία που είδαν έμοιαζαν με εκείνα που χρησιμοποιούσαν η Ισπανία και η Πορτογαλία για υπερατλαντικά ταξίδια στο 14ο αιώνα. Σύμφωνα με τα πορτογαλικά και τα ισπανικά αρχεία, οι σημαίες ήταν του ισπανικού και πορτογαλικού ναυτικού αλλά υπήρχε και ένα τούρκικο πλοίο. Ερευνώντας για την περίπτωση του τελευταίου, βρήκαν ότι μόνο μια φορά, στο 14ο αιώνα, οι ενωμένοι στόλοι της Ισπανίας και Πορτογαλίας συνόδευσαν ένα τούρκικο πλοίο στον Ατλαντικό...
Σίγουρα μαθαίνουμε πολλά πράγματα με τις πέντε αισθήσεις μας. Ωστόσο, το να αρκούμαστε στη γνώση μέσα από αυτές, δε θα μας οδηγήσει να διελευκάνουμε τα παράξενα πράγματα που όλοι μας βλέπουμε να συμβαίνουν καθημερινά γύρω μας. Η άποψη ότι το παρελθόν έφυγε για πάντα είναι μερικά αληθινή. Τα γεγονότα του παρελθόντος όπως φαίνεται συνεχίζουν να υπάρχουν κάπου στον άξονα του χρόνου...

Part 3

2008-09-30T10:18:00.004+03:00

Hello!
Σήμερα θα βάλω στο blog τρίτο κομμάτι του βίντεο από το youtube. Σήμερα δεν έχω και πολύ διάθεση για αυτό δεν θα γράψω πολλά. Θα ήθελα να ζητήσω δυο πράγματα και ελπίζω κάποιος να βοηθήσει. Πρώτα από όλα εγώ μαζί με την ομάδα του blog αναζητούμε κάποιες προσωπικές εμπειρίες πάνω στα ανεξήγητα και μεταφυσικά. Ελπίζω να βρούμε σύντομα μια. Δεν είναι και τόσο εύκολο να βρεις μια. Ακόμα θα θελα να πω πως υπάρχει μια ακόμα θέση στο blog. Όποιος θέλει μπορεί να ενημερώσει στα γνωστά e-mail.Αυτά…. Ακολουθεί το βίντεο:

Tatzelwurms Το Σκουλίκη με τα νύχια

2008-09-27T17:28:00.011+03:00

Τα Tatzelwurms είναι πλάσματα των οποίων ο χώρος που κυρίως ζούν είναι οι τρύπες. Οι περισσότερες θεάσεις τους προέρχονται από την περιοχή των Ελβετικών και Αυστριακών Άλπεων. Τα Tatzlewurms που αναφέρονται σαν ¨οι δράκοι που κατοικούν στα βουνά "φαίνεται να έχουν κεφάλι σαν της γάτας, σειρές από πολύ κοφτερά δόντια, αιχμηρές κοκκάλινες προεξοχές κατά μήκος της πλάτης τους , από ελάχιστο έως καθόλου λαιμό, κυλινδρικό σώμα, φολιδωτό δέρμα όπως η σαύρα ή το φίδι, και τέσσερα πόδια που το κάθε ένα από αυτά καταλήγει σε τρία δάκτυλα. Κινούνται τις περισσότερες φορές μέσα στις ρωγμές και τα σχισίματα των βράχων των βουνών, και διακρίνονται για την εξαιρετική επιθετικότητά τους, ειδικά αν νοιώσουν ότι απειλούνται.
Η πρώτη επίσημη καταγεγραμμένη επίθεση και αναγνώριση Tatzelwurm έγινε το 1779 σε περιοχή των Αυστριακών Άλπεων από τον Hans Fuchs που υπήρξε έστω και έμμεσα θύμα των πλασμάτων. Ο Fuchs είχε την ατυχία να βρεθεί σε μια ερημική περιοχή των βουνών όταν βρέθηκε αντιμέτωπος αρχικά με ένα αλλά στη συνέχεια και με δεύτερο Tatzelwurm. Κατάφερε έντρομος να διαφύγει και να καταφύγει στο σπίτι του όπου υπέκυψε σε καρδιακό επεισόδιο που υπέστη εξαιτίας της ταραχής του. Λίγο πριν όμως κατάφερε να αφηγηθεί στους δικούς του αυτό που του συνέβη και να τους προειδοποιήσει για τον κίνδυνο που θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν. Η αφήγηση του, που εξαπλώθηκε στην περιοχή, σκόρπισε φόβο και ανησυχία στους κατοίκους, κυρίως σ' αυτούς που το επάγγελμά τους ( ξυλοκόποι, κτηνοτρόφοι κλπ ), τους υποχρέωνε να πηγαίνουν σε μέρη που πολύ πιθανόν να συναντούσαν τα πλάσματα.

Τα Tatzelwurms παίρνουν και άλλες ονομασίες όπως Stollenwurms και Springwurms εξαιτίας των μεγάλων δυνατοτήτων που έχουν να εκτελούν μακριά και ψηλά πηδήματα. Χτυπούν ακαριαία το θύμα τους με τα ισχυρά νύχια και τα κοφτερά τους δόντια, και κατά την στιγμή της επίθεσης ακούγεται ένα διαρκές σφύριγμα.
Μια αναφορά λέει ότι κάποιοι αγρότες κατάφεραν να παγιδεύσουν και να σκοτώσουν μέσα σε μια χαράδρα ένα πλάσμα και έκπληκτοι αντίκρισαν να ρέει αντί για κόκκινο πράσινο αίμα.
Το 1711 ο Jean Tinner λέγεται ότι κατάφερε να τραυματίσει ένα Tatzelwurm στο βουνό Frumsember της Ελβετίας. Ο τραυματισμός του πλάσματος ήρθε σαν συνέχεια της κακής πορείας που είχε πάρει η παραγωγή γάλακτος από τις αγελάδες της περιοχής εξαιτίας των διαρκών του επιθέσεων. Αυτό ανατράπηκε από τη στιγμή αυτή.
Το 1924 βρέθηκε ένας σκελετός περίπου 2 μέτρων, έμοιαζε με σαύρας αλλά τελικά αποδόθηκε σε Tatzelwurm. Πολλοί υποστηρίζουν ότι το πλάσμα είναι μια γιγαντιαία ενυδρίδα, ενώ άλλοι ότι πρόκειται για μια γιγαντιαία παραλλαγή της Ασιατικής σαλαμάντρας. Ακόμη υπάρχει η άποψη που το συνδέει με το τέρας της Αμερικανικής ηπείρου Gila.
Οι θεάσεις Tatzelwurms τα τελευταία χρόνια είναι σπάνιες αλλά αυτό δεν υποβαθμίζει τις προηγούμενες αναφορές αλλά ούτε και τις πιθανότητες για την ύπαρξή τους ακόμα και σήμερα. Η διαβίωσή τους στις ρωγμές των οροσειρών των Άλπεων είναι μια εγγύηση της ύπαρξής τους. Η ανθεκτικότητά τους απέναντι στους σκληρούς χειμώνες είναι ένα πολύ σημαντικό στοιχείο για την επιβίωσή τους. Αλλά και η επιβίωσή τους απέναντι στους ανθρώπους έχει να κάνει ακριβώς με το περιβάλλον που κινούνται, αφού οι απρόσιτες χαράδρες των Άλπεων είναι ένα πολύ καλό καταφύγιο. Και καθώς η συντριπτική πλειοψηφία από τις χαράδρες και τις σπηλιές δεν έχει εξερευνηθεί, συμβαίνει αυτό που συμβαίνει και με τους ωκεανούς: δεν γνωρίζουμε που φτάνει το βάθος τους και τι μπορεί να κρύβουν αυτές οι σπηλιές στο τέλος τους ...
( Η Γαλλία και η Ισπανία έχουν αναφορές για ένα αντίστοιχο ζώο στην περιοχή των Πυρηναίων. Επικρατεί όμως κάποια σύγχυση σε αυτό που αναφέρουν καθώς δίνεται η περιγραφή ενός ζώου που συγκεντρώνει τα χαρακτηριστικά της αγριόγατας, του Ευρωπαικού μεγαλοβάτραχου και της γιγαντιαίας Ασιατικής σαλαμάντρας ).
(Οι αναγνώστες του uperfusiko.blogspot που έχουν βρεθεί μάρτυρες της εμφάνισης ενός άγνωστου ή περίεργου ζώου ( ή πλάσματος ), μπορούν να αποστείλουν την εμπειρία τους στην διεύθυνση uperfusiko.blog@gmail.com . Στην ίδια διεύθυνση μπορούν να αποστείλουν την όποια εμπειρία τους που κρίνουν ότι κινείται στον χώρο του υπερφυσικού. όπως και τις απόψεις τους γύρω από ήδη δημοσιευμένα θέματα αλλά και άλλων εκτός από αυτά).

Well...Εγώ θα έλεγα πως αυτά τα Creatures υπάρχουν ακόμα αλλά είναι κρυμμένα γιατί εμείς οι άνθρωποι θα τα είχαμε εξαφανίσει από προσώπου γης...μετά μας λένε "εξελιγμένο" είδος :P

Yeti!

2008-09-27T17:22:00.002+03:00

Στα χιονισμένα υψίπεδα του Θιβέτ πολύ κοντά στο ψηλότερο σημείο του κόσμου, το Έβερεστ, είναι πάμπολες οι αναφορές σχετικά με το περίεργο πλάσμα που αφήνει στο περασμά του, αρκετά μεγάλα ίχνη πατημασιών στο λευκοντυμένο τοπίο. Αίσθηση έχουν προκαλέσει ο πολλές αναφορές και μαρτυρίες των ντόπιων για την εμφάνιση του περίεργου τέρατος που σκορπά τον τρόμο. Τα όσα έχουν κατά καιρούς γραφτεί και ειπωθεί μπορεί να μην έχουν οδηγήσει σε ασφαλή συμπεράσματα αλλά οι απόψεις των επιστημόνων φαίνεται να συγκλίνουν στο ότι δεν πρόκειται για έναν αλλά για τρείς τύπους «Γιέτι» (Χιονανθρώπων), στην συγκεκριμένη περιοχή των Ιμαλαΐων. Ο μικρός, ο μεγάλος και εκείνος των τεραστίων διαστάσεων.Το είδος του μεγάλου χιονάνθρωπου έχει παρουσιαστεί και αλλού όπως στην Αμερική. Μάλιστα οι κάτοικοι των περιοχών αυτών του έχουν δώσει και ονόματα όπως Μπίκφουτ, Σάσκουατς Μόμο κ.α. Γνωστός κυνηγός του τρομακτικού τέρατος της βόρειας Αμερικής ισχυρίζεται ότι το Αμερικάνικο είδος είναι κατά πολύ μεγαλύτερο από τα υπόλοιπα είδη, ενώ εκείνο που έχει εμφανιστεί στη Ρωσία είναι ψηλότερο από τον χιονάνθρωπο των Ιμαλαΐων αλλά όχι και βαρύτερο. Το περίεργο πλάσμα των Ιμαλαΐων σύμφωνα με τις μαρτυρίες που έχουν δώσει αυτόπτες μάρτυρες για το αποτύπωμα του ποδιού του, δε δείχνει να έχει τίποτα το ανθρώπινο σε αντίθεση με το αντίστοιχο είδος της Ρωσίας Δεν είναι λίγοι όσοι πιστεύουν ότι το να σκοτώσεις ένα Μπίκφουτ είναι όχι μόνο δολοφονία αλλά γενοκτονία ενός σπάνιου είδους που τείνει να εξαφανιστεί. Οι κυνηγοί της Αμερικής αντίθετα ισχυρίζονται ότι δεν πρόκειται καν για ανθρώπινο είδος και ότι δεν σπανίζει, καθώς όλες οι ενδείξεις δηλώνουν ότι είναι πολυάριθμοι. Επιπλέον δεν αποκλείουν τη πιθανότητα να είναι ο ευγενικός γίγαντας που στα μάτια των ανθρώπων τερατοποιήθηκε από τη στιγμή που κάποιοι δε μπόρεσαν να τον αποδεκτούν σαν μέλος της πανίδας.Τον «Γιέτι» ο κόσμος τον θεωρεί σαν κάτι εξωπραγματικό. Οι Σέρπας όμως, νομαδική φυλή των Ιμαλαΐων πιστεύει ότι δεν υπάρχει τίποτα μυστήριο καθώς για πάνω από δύο αιώνες το συγκεκριμένο πλάσμα αποτελούσε μέρος της ζωής τους. Μαζί με τους κυνηγούς της περιοχής τον θεωρούν μέλος του ζωικού βασιλείου.Στα Θιβετιανά «Γιέτι» Σημαίνει «Το μαγικό πλάσμα». Διάφοροι περιηγητές το περιγράφουν σαν ένα φαινομενικά υπερφυσικό αίνιγμα με μορφή ενός τριχωτού δίποδου πλάσματος που μοιάζει με ένα γιγαντιαίο πίθηκο.Η πρώτη αξιόπιστη έκθεση του «Γιέτι» εμφανίστηκε το 1925 όταν Έλληνας φωτογράφος μέλος μιας Βρεττανικής γεωλογικής αποστολής στα Ιμαλάια επιχείρησε να τον φωτογραφίσει. Προς μεγάλη έκπληξη του φωτογράφου το περίεργο πλάσμα εμφανίστηκε σε απόσταση αρκετών μέτρων από το μέρος που βρισκόταν και με κινήσεις που θύμιζαν πιθηκάνθρωπο άρχισε να τραβάει και να ξεριζώνει τους θάμνους που ήταν μπροστά του. Πριν καν προλάβει να τραβήξει φωτογραφίες, το περίεργο πλάσμα είχε ήδη εξαφανιστεί. Αφού πλησίασε στο σημείο που τον είχε εντοπίσει διέκρινε ίχνη πατημασιών στο χιονισμένο μέρος. Τα ίχνη που άφησε το πέλμα του ήταν έξι ως επτά ίντσες μακρύτερο και τουλάχιστον τέσσερις ίντσες πιο ευρύ από το ευρύτερο σημείο στο πέλμα ενός ανθρώπου. Επίσης ήταν ευδιάκριτα τα σημάδια πέντε δακτύλων και του ταρσού εκτός του τακουνιού στο πέλμα. Οι αρχές που κλήθηκαν για να παρακολουθήσουν τις κινήσεις του κτήνους, το αποκάλεσαν δαίμονα.Αναφέρεται ότι το 1938 ο έφορος αρχαιοτήτων του μνημείου Βικτώριας στην Καλκούτα που ταξίδευε στα Ιμαλάια μόνος του, άρχισε ξαφνικά να χάνει την όραση του εξαιτίας του χιονιού που είχε υπερκαλύψει την περιοχή. Πέρασε δύσκολες στιγμές και κινδύνεψε να χάσει την ζωή του όταν σύμφωνα με την έκθεση διασώθηκε από ένα υψηλόσωμο «Γιέτι» που εμφανίστηκε μέσα στη χιονοθύελλα ως από μηχανής θεός. Αφού τον βοήθησε τον άφησε σε σημείο ασφαλές, μετά τη διαπίστωση ότι ήταν σε θέση να επιστρέψει στο σπίτι του.Σε άλλες ιστορίες ωστόσο το «Γιέτι» δεν παρουσιάζεται και τόσο καλοκάγαθο. Ένα κορίτσι των Σέρπας που φύλαγε τα Γιάκ της, δέχθηκε επίθεση από ένα πιθηκόμορφο όν όπως το περιέγραψε, με μαύρη και καφέ τρίχα. Άρχισε να τη σέρνει μακριά αλλά οι φωνές της το ανάγκασαν να την αφήσει αφού προηγουμένως θανάτωσε με άγριο τρόπο τα Γιάκ της. Οι κυνηγοί στα Ιμαλάια ισχυρίζονται ότι ο «Γιέτι» δεν είναι καν άνθρωπος και ότι δε ζεί στα χιόνια. Αντίθετα πιστεύουν ότι η θέση του εδράζεται στα πανύψηλα και πυκνά δάση της περιοχής που είναι σχεδόν απάτητα από το ανθρώπινο στοιχείο. Εκεί πιστεύουν ότι κυκλοφορεί με τα τέσσερα και ότι μετακινείται από δέντρο σε δέντρο. Όταν εμφανίζεται στις χιονισμένες ορεινότερες περιοχές μπορεί για κάποια στιγμή να γίνει αντιληπτός από τις ορειβατικές ομάδες. Τα ίχνη που αφήνουν οι πατημασιές του στο χιόνι δηλώνουν ότι περπατάει όρθιος και φαίνεται ότι κυλάει. Οι ντόπιοι θεωρούν ότι ο «Γιέτι» εγκαταλείπει την εστία του για να βρεθεί στις χιονισμένες περιοχές προκειμένου να αναζητήσει ένα αλμυρό βρύο που βγαίνει πάνω στα βράχια. Άλλοι υποστηρίζουν ότι ψάχνει για λειχήνα πλούσια σε θρεπτικά συστατικά.Το Αμερικάνικο είδος του αποκρουστικού πιθηκανθρώπου είναι πολύ πιο περίεργο από τον «Γιέτι» και ζει σε αγέλες αλλά σε ερημικές πάντα τοποθεσίες. Πολλοί ισχυρίζονται ότι οι Σάσκουατς όπως ονομάζονται στην Αμερική, σαν είδος ζώου θα έπρεπε να είναι λιγότερο μυστηριώδεις και περισσότερο γνωστοί στον κόσμο. Η επικράτεια τους όμως, καθώς καλύπτει πάνω από 125.000 τετραγωνικά μίλια στις βορειοδυτικές ακτές της Αμερικής που βρέχονται από τον Ειρηνικό, τους επιτρέπει να ζουν και να κινούνται άνετα και ερημικά σε απέραντες δασικές και απρόσιτες από τον άνθρωπο εκτάσεις.Απορίας άξιο ωστόσο εξακολουθεί να είναι η προέλευση αυτών των τεράστιων τριχωτών πλασμάτων. Η απομονωμένη περιοχή που κατοικούν υποδηλώνει ότι είναι απομεινάρια του παλιού ζωικού βασιλείου που η εξέλιξη τους παρέμεινε στάσιμη. Πιστεύεται ότι τα Ασιατικά είδη είναι ότι απέμεινε από τους πιθηκανθρώπους που έζησαν στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Ασίας προς το τέλος της Πλειστόκαινης περιόδου, τόσο εκείνα των τεραστίων διαστάσεων όσο και τα πιο μικρόσωμα.Γύρω στα 1970 στην επαρχία Χουμπέι της Κίνας παρατηρήθηκε ένα διαφορετικό είδος πιθηκόμορφων ζώων. Οι ειδικοί το συσχετίζουν με ένα γιγαντιαίο πιθηκάνθρωπο, απόγονο του «Μεγάνθρωπου» του οποίου το είδος δεν εξαφανίστηκε στην πάροδο των ετών εξ αιτίας της μη προσαρμογής στο περιβάλλον του, λόγω μειωμένης διανοητής ικανότητας.Ο Ράλφ φον Κένισβαλντ, Ολλανδός παλαιοντολόγος σε ανασκαφή που πραγματοποίησε το 1935 έφερε στο φως μια σειρά από απολιθώματα δοντιών Ασιατικής προέλευσης που ήταν ακριβώς ίδια με τα δόντια του ανθρώπου αλλά έξι φορές πιο μεγάλα. Από τις ενδείξεις κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ανήκαν σε ένα είδος γιγαντιαίου πιθήκου που εξαφανίστηκε πριν από μισό εκατομμύριο χρόνια και το ονόμασε «Γιγαντοπίθηκο».Όμως ο Γιγαντοπίθηκος μπορεί να μην εξαλείφθηκε. Ο διακεκριμένος ζωολόγος Έντουαρντ Κρόνιν πιστεύει ότι κατά την Πλειστόκαινο εποχή ο Ασιατικός Γιγαντοπίθηκος για να σωθεί από τον πρόγονο του σημερινού ανθρώπου «HOMO ERECTUS» κρύφτηκε στις απρόσιτες κοιλάδες των Ιμαλαίων. Πιθανόν ο «Γιέτι» να αποτελεί τον απόγονο του περίεργου αυτού είδους.

Τα Πράσινα Παιδιά

2008-09-27T17:19:00.000+03:00

Το Woolpit. Μια μικρή πόλη της Αγγλίας, που το όνομα της μπορεί να το πήρε από το μαλλί των ζώων που χρησιμοποιούσαν για το γέμισμα των παπλωμάτων, αλλά ίσως και από τους λάκκους που άνοιγαν για να παγιδεύουν τους λύκους που αποδεκάτιζαν τα κοπάδια της περιοχής. Η Αγγλία είναι μια χώρα όπου οι ιστορίες της περιόδου του Μεσαίωνα μπερδεύονταν πολλές φορές με του θρύλους και τις παραδόσεις. Η ιστορία όμως των πράσινων παιδιών που βρέθηκαν στην περιοχή του Woolpit χαρακτηρίζεται από τα " διακριτά της όρια " που την απομακρύνουν από τον απλό θρύλο, τον μύθο ή την παράδοση. Πρόκειται για ένα ιστορικό γεγονός, και το ερώτημα που πάντα υπήρχε και εξακολουθεί να αποτελεί θέμα ερευνών δεν είναι αν τα παιδιά αυτά υπήρξαν αλλά από που προέρχονταν.
Η ιστορία φαίνεται να εξελίχθηκε στον 12 αιώνα, και προσδιορίζεται κατά την διάρκεια της βασιλείας του βασιλιά Stephen ( 1135-54) ή αμέσως μετά την ανάληψή της από τον Henry II ( 1154-89). Στην περιοχή του χωριού Suffolk Woolpit οι λύκοι τρομοκρατούσαν με τις συχνές, αιματηρές επιθέσεις τους, τόσο εις βάρος των κοπαδιών των ζώων όσο και εις βάρος ανθρώπων που είχαν την ατυχία να βρεθούν σε λάθος μέρος λάθος στιγμή. Έτσι κι αλλιώς πολλά από τα σπίτια του χωριού χτισμένα στις παρυφές του δάσους αλλά και κάποια μέσα σε αυτό δεν μπορούσαν να προσφέρουν σίγουρη ασφάλεια στους κατοίκους που στη πλειονότητά τους ζούσαν από την ενασχόληση τους με την γη αλλά και τα προιόντα της υλοτομίας και του κυνηγιού. Έτσι λοιπόν επινόησαν διάφορες μεθόδους για να αντιμετωπίσουν αυτή την κατάσταση. Μια από αυτές ήταν και το άνοιγμα μεγάλων τάφρων περιμετρικά του χωριού, τις οποίες σκέπαζαν με κλαδιά, ξεγελώντας του λύκους που πέφτοντας μέσα σ΄ αυτές παγιδεύονταν. Εκεί στη συνέχεια τους θανάτωναν.
Μια μέρα οι χωρικοί άκουσαν μέσα από κάποια τάφρο, περίεργους, ασυνήθιστους ήχους. Πλησιάζοντας έμειναν κατάπληκτοι όταν στο βάθος της τάφρου αντίκρισαν δύο μικρά ασυνήθιστα παιδιά. Ένα κορίτσι και ένα αγόρι μικρότερης ηλικίας. Ήταν ντυμένα με περίεργα ρούχα και μιλούσαν μια περίεργη και άγνωστη για τους χωρικούς γλώσσα. Αυτό όμως που τους άφησε άφωνους ήταν το χρώμα του δέρματός τους. Ήταν πράσινο !
Οι χωρικοί ξεπερνώντας το πρώτο σοκ μετέφεραν τα μικρά παιδιά που έκλαιγαν και που η εγκατάλειψή τους ήταν φανερή, στο σπίτι ενός γαιοκτήμονα, του Sir Richard De Calne. Ο Sir Richard περιποιήθηκε στο έπακρο τα μικρά παιδιά, τόσο αυτός όσο και το υπηρετικό προσωπικό του. Ήταν χαρακτηριστικές οι πρώτες στιγμές όπου οι υπηρέτες αναζητούσαν τρόπους να ταίσουν τα παιδιά, τα οποία αρνούνταν πεισματικά να φάνε τις τροφές που τους προσφέρονταν. Αντίθετα έδειξαν προτίμηση σε πράσινα χόρτα και περισσότερο σε φυτά φασολιάς, όπου αρχικά προσπάθησαν να φάνε τους μίσχους των φυτών για να καταλήξουν τελικά στους τρυφερούς καρπούς φασολιών. Δυστυχώς όμως το αγόρι που η κατάσταση της υγείας του ήταν πολύ επιβαρημένη πέθανε. Το κορίτσι κατάφερε να επιζήσει, και το δέρμα του με το πέρασμα του χρόνου απέβαλε το πράσινο και πήρε το φυσιολογικού του δέρματος χρώμα. Όταν μεγάλωσε παντρεύτηκε έναν ανώτερο υπάλληλο του βασιλιά Henry II από την περιοχή του Norfolk. Η κοπέλα αυτή έμεινε γνωστή με το όνομα Agnes Barre.
Κατά την διάρκεια που βρισκόταν στο σπίτι της οικογένειας του Sir Richard's, η Agnes κατάφερε να μάθει την Αγγλική γλώσσα και να είναι πια ικανή να εξιστορήσει το πώς αυτή και ο αδερφός της βρέθηκαν στο Woolpit. Υποστήριξε λοιπόν ότι προέρχονταν από μια Χριστιανική περιοχή που λεγόταν Άγιος Μαρτίνος που ήταν πάντα λυκόφως και όλα ήταν πράσινα. Αυτή η ανήλια περιοχή χωριζόταν από την ηλιόλουστη από έναν μεγάλο ποταμό. Κάποια μέρα και ενώ βοσκούσαν τα κοπάδια του πατέρα τους έχασαν τον προσανατολισμό τους. Έπαψαν να ακούν τους ήχους από τις καμπάνες των εκκλησιών της περιοχή τους, και βρέθηκαν άγνωστο πώς μέσα σε ένα υπόγειο τούνελ και από εκεί στο Woolpit.
Αυτή η περιγραφή έχει δώσει πολλές ερμηνείες. Ένας από τους μεγαλύτερους Άγγλους λαογράφους, ο Δρ. Briggs, σε ένα βιβλίο που έγραψε σχετικά με τις νεράιδες το 1976, υποστηρίζει ότι σε όλο το υλικό που συνέλεξε γι' αυτές και τον κόσμο τους, μύθους ή περιγραφές, κυριαρχεί το πράσινο χρώμα, οι ανήλιοι, σκιεροί και υγροί τόποι, καθώς και απροσδιόριστες υπόγειες εκτάσεις. Δεν απέκλεισε λοιπόν την περίπτωση να είναι τα πράσινα παιδιά του Woolpit ένας μύθος που ήρθε από το παρελθόν, αλλά ίσως και ένα πραγματικό γεγονός με έντονη υπερφυσική διάσταση.
Σε μιά άλλη περίπτωση, ο αστρονόμος Duncan Luman του παρατηρητηρίου Airdie της Σκωτίας, κατά την διάρκεια μια συνδιάσκεψης που έγινε στο Λονδίνο το 1997 και στην οποία συμμετείχαν οι καλύτεροι Άγγλοι συγγραφείς βιβλίων και περιοδικών γύρω από τα μυστήρια και το υπερφυσικό, υποστήριξε ότι τα δύο παιδιά δεν ήταν από τον δικό μας πλανήτη, και ενδεχομένως να βρέθηκαν στο Woolpit, από κάποια βλάβη στην συσκευή που γινόταν η απροσδιόριστου τύπου μεταφορά τους.
Υπήρξαν και άλλες ερμηνείες :
- Η πιθανότητα να είναι ο πλανήτης μας κούφιος στο εσωτερικό του, και τα πράσινα παιδιά να προέρχονταν από τους υπόγειους αυτούς κόσμους.
- Να ήταν παιδιά μεταναστών από την βόρεια Σκανδιναβία όπου υπάρχει λιγότερο φώς απ’ ότι στην ηλιόλουστη περιοχή του Suffolk.
- Η παράδοση στο Woolpit περιέχει και την εκδοχή τα δύο παιδιά να είχαν εγκαταληφθεί εκεί, από κάποιον θείο τους που εκμεταλλευόμενος τον θάνατο των γονιών τους στόχευε στην περιουσία που θα είχαν αν επιζούσαν.
Υπάρχουν ερευνητές που εμβαθύνοντας την έρευνα κατέληξαν σε συμπεράσματα πιό απλά από αυτά που προαναφέρθηκαν αλλά και αμφισβητήσιμα εξαιτίας της αντιξοότητας του γεγονότος. Ένας από αυτούς τους ερευνητές, ο Paul Harris σε μια επιμελημένη μελέτη του σε ένα από τα πιό σημαντικά περιοδικά περίεργων φαινομένων και μυστηρίων ανέπτυξε το εξής σενάριο :
Κάποια χρόνια πρίν ο βασιλιάς Henry II αναλάβει την εξουσία ( η ιστορία των πράσινων παιδιών προσδιορίζεται γύρω στο 1173, τότε που αυτός βασίλευε), η περιοχή της ανατολικής Αγγλίας αποτελούσε πόλο έλξης για τους Φλαμανδούς εμπόρους και υφαντές που έρχονταν από το Βέλγιο. Αν και ο προηγούμενος βασιλιάς δεν αντιδρούσε σ' αυτό, ο Henry II εξαπέλησε άγριους διωγμούς εναντίον τους . Σε μια επίθεση που έγινε σε περιοχή κοντά στο ST Edmunds πολλοί Φλαμανδοί σφαγιάστηκαν. Ο Harris υποστήριξε ότι τα παιδιά ήταν Φλαμανδικής καταγωγής και είχαν γεννηθεί κάπου γύρω ή μέσα στο χωριό Fornham ST Martin ( όπου οι διαμορφώσεις του εδάφους παρουσιάζουν κάποιες ιδιαιτερότητες ). Βρίσκεται κάποια χιλιόμετρα στα βορειοδυτικά του Woolpit και μεταξύ τους χωρίζονται από τον ποταμό Lark. Ήταν πολύ πιθανόν οι γονείς των παιδιών να είχαν σκοτωθεί και αυτά να σώθηκαν από την σφαγή καταφεύγοντας στο παρακείμενο δάσος του Thetford. Το πυκνό δάσος με τα ατέλειωτα ανήλεια τμήματά του θα φαινόταν σαν το λυκόφως στα δύο μικρά φοβισμένα παιδιά. Σίγουρα αδύναμα να βρουν τροφή ή τουλάχιστον επαρκή τροφή έπαθαν υποσιτισμό, που ένα σύμπτωμά του είναι η χλώρωση, το πρασίνισμα του δέρματος. Αφού έπαψαν να ακούν τους ήχους από τις καμπάνες του χωριού τους, περιπλανήθηκαν στο δάσος και στις στοές των ορυχείων του Thetford. Υποσιτισμένα, με την χλώρωση στο δέρμα τους, τα παράξενα Φλαμανδικά ρούχα και την περίεργη Φλαμανδική διάλεκτο ήταν φυσικό να προκαλέσουν ένα παράξενο θέαμα για τους χωρικούς του Woolpit.( Το σημείο που ο Harris αναφέρεται στην γλώσσα δημιουργεί κάποια αμφισβήτηση της θεωρίας του, καθώς δεν θα μπορούσαν οι κάτοικοι του Woolpit να μην έχουν ξανακούσει την Φλαμανδική διάλεκτο από τους Φλαμανδούς εμπόρους που κινούνταν στην περιοχή )
Ανεξάρτητα από αυτό η θεωρία του Harris δίνει απαντήσεις σε αρκετά από τα ερωτήματα που δημιουργεί η ιστορία των πράσινων παιδιών
Σήμερα τα πράσινα παιδιά μαζί με τους λύκους αποτελούν το σήμα κατατεθέν του Woolpit και μάλιστα η ιστορία τους έχει κάνει πασίγνωστη αυτή την μικρή πόλη της Αγγλίας. Οι κάτοικοι για να διατηρούν αναλοίωτη την μνήμη αυτού του γεγονότος κοσμούν με τις φιγούρες των παιδιών και το έμβλημα της εκκλησίας τους.
Ο αστρονόμος Duncan Lunan επεκτείνοντας την έρευνα του ήρθε σε επαφή με έναν Αμερικανό ο οποίος σε ένα αντίγραφο του οικογενειακού του γενεαλογικού δέντρου που του έστειλε υποστηρίζει ότι είναι απόγονος της Agnes. Αν αυτό αληθεύει τότε η ιστορία των πράσινων παιδιών δεν έχει τελειώσει αλλά συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Και ίσως η έρευνά της να δώσει και άλλα, πιθανόν απρόσμενα αποτελέσματα...

UFO κοντά στο Λευκό Πύργο

2008-09-27T14:53:00.002+03:00

Γεια σας! Μετά από μεγάλη αναζήτηση σε σελίδες του internet και από άλλες πηγές, κατάφερα να βρω κάποιες αναφορές για κάποια ανεξήγητα φαινόμενα. Όλα τα φαινόμενα αυτά συνέβησαν στον ελλαδικό χώρο. Κάποιες μπορεί να τις γνωρίζετε. Θα βάλω μια τώρα. Αφορά(για άλλη μια φορά :P )την Θεσσαλονίκη. Το άρθρο αυτό πρωτοεμφανίστηκε σε μια εφημερίδα της Θεσσαλονίκης. Εγώ το βρήκα από ένα site.Στο τέλος θα αναφέρω τις πηγές.

Το άρθρο αυτό αναφέρετε σε ένα παράξενο φαινόμενο που παρατηρήθηκε κοντά στο Λευκό Πύργο. Η αναφορά παρακάτω:

Η παρακάτω αναφορά γράφτηκε από τον χρήστη Aragorn στις 26/07/2008.
Έλαβε χώρα στην περιοχή Θεσσαλονίκη του νομού ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ.
Κωδικός αναφοράς: 3302

Το πρωινό της Κυριακής 2/12/1973, γύρω στις 11:00, τέσσερις φοιτητές της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, παίρνουν τις φωτογραφικές τους μηχανές και βγαίνουν βόλτα στη πόλη για να φωτογραφήσουν τοπία. Πρόκειται για τους Αντώνη Κοκκαλίδη, Βασίλη Ασημακόπουλο, Γιάννη Βασιλείου και Τάσο Τσώνη. Γύρω στις 12 το μεσημέρι, βρίσκονται κοντά στο Λευκό Πύργο. Κατά τη διάρκεια των φωτογραφήσεων τίποτα δεν προκαλεί την περιέργειά τους. Μερικές ημέρες αργότερα που εμφάνισαν τις φωτογραφίες, σε μία από αυτές προσέχουν κάτι το ιδιαίτερο. Βλέπουν ότι στο πάνω μέρος της φωτογραφίας, στη θέση του ουρανού, υπάρχει ένα ιπτάμενο αντικείμενο με εξαιρετικά συμμετρικό σχήμα. Μετά από μεγέθυνση της φωτογραφίας, το αντικείμενο παρουσιάζει καθαρά την εικόνα ενός ιπτάμενου δίσκου. Πραγματοποιούν διάφορες μετρήσεις και διαπιστώνουν ότι το αντικείμενο θα έπρεπε να βρίσκεται σε απόσταση 4 περίπου χιλιομέτρων ΒΔ και σε ύψος 2-3 χιλιομέτρων. Στη συνέχεια και αφού το ενδιαφέρον τους βρίσκεται στο έπακρο, επισκέπτονται τον καθηγητή της Μετεωρολογίας κ. Γ. Λιβαδά. Βλέποντας τη φωτογραφία, ο κ. καθηγητής της χαρακτηρίζει ως «μία από τις καλύτερες που υπάρχουν σε ολόκληρη την υφήλιο»!!! Ο κ. Λιβαδάς ανέφερε την ύπαρξη ενός μετεωρολογικού φαινομένου, γνωστού ως Lenticularis – Φακοειδή. Τα Lenticularis είναι νέφη σχήματος αμφίκυρτων φακών ή αμυγδάλων, συχνά επιμήκη με σαφές περίγραμμα. Πολλές φορές εμφανίζουν ιριδισμό. Οι φοιτητές λαμβάνουν την πρωτοβουλία και βρίσκουν από τη Μετεωρολογική Υπηρεσία το δελτίο καιρού της Κυριακής 2/12 το οποίο γράφει ως εξής : «11:20 π.μ. υπάρχει ολική νέφωση (10/10). Νέφη As2, Sc5, επικρατούντα τα As2. Ήτοι, Alostratus (As2) – υψιστρώματα.» Είναι τα φαιόχρωμα ή κυανίζοντα στρώματα ή στρώσεις νεφών αυλακωτής, ινώδους ή ομοιόμορφου εμφανίσεως, που καλύπτουν ολικά ή μερικά τον ουρανό και παρουσιάζουν μέρη αρκετά λεπτά, ώστε να διαφαίνεται μέσω αυτών τουλάχιστον αμυδρά ο ήλιος. Σχηματίζουν δε σχεδόν πάντα, στρώματα μεγάλης οριζοντίου αναπτύξεως, μερικών δεκάδων ή και εκατοντάδων χιλιομέτρων, όπως και σημαντικής κατακορύφου ταχύτητος ανέμου (6 μέτρα το δευτερόλεπτο) με διεύθυνση Β-ΒΑ 12:20 μ.μ. επικρατούν οι ίδιες καιρικές συνθήκες. Οι φοιτητές αποκλείουν τη περίπτωση να έχουν φωτογραφήσει το φαινόμενο Lenticularis για δύο λόγους : πρώτον, οι καιρικές συνθήκες δεν ευνοούν τον σχηματισμό του φαινομένου και δεύτερον, το σχήμα δεν είναι φακοειδές. Πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι δεν υπήρξε κάτοικος της περιοχής που να ανέφερε πουθενά ότι είδε κάτι περίεργο εκείνη τη μέρα. Βέβαια και οι τέσσερις φοιτητές δεν είχαν δει τίποτα με γυμνό οφθαλμό. Το αντικείμενο βγήκε μόνο στη φωτογραφία.

Σχετικά με το φαινόμενο Lenticularis, απλά δείτε εδώ:

Εντυπωσιακό ε? Το ξέρω :D

Το άρθρο μοιάζει πιστευτό θα έλεγα, εκτός αν αυτοί οι τέσσερεις δοκίμαζαν τις ικανότητες τους στο photoshop. Είναι γνωστό πως υπάρχουν πράγματα τα οποία δεν μπορούν να φανούν με γυμνό οφθαλμό αλλά με κάμερες ή με παρόμοιες συσκευές. Τώρα για σύννεφα και άλλα σχετικά δεν ξέρω… Άλλωστε δεν είμαι μετεωρολόγος. Πάντα κρατώ τις επιφυλάξεις μου για όλα αυτά τα μυστήρια φαινόμενα. Θα ψάξω να βρω την φοτογραφια για να βγαλουμε καλύτερα συμπεράσματα…

Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα(δεν θα είναι μικρό πιστέψτε με)θα βάλω προσωπικές εμπειρίες (αν υπάρχουν βέβαια) από εμάς ή από γνωστούς μας.
Καλό διάβασμα!

Πηγή: Εφημερίδα Θεσσαλονίκη 27/12/1973, www.paranormap.net

Part 2

2008-09-24T20:58:00.003+03:00

Γεια σας! Σήμερα θα βάλω στο blog το δεύτερο μέρος του ντοκιμαντέρ. Ελπίζω να σας άρεσε το πρώτο μέρος του ντοκιμαντέρ. Μετά γίνετε όλο και ποιο ενδιαφέρον. Πιστέψτε με. Ειδικά θα αρέσει στους λάτρεις των μεταφυσικών.

Συμπτώσεις?

2008-09-22T19:38:00.002+03:00

Τα γεγονότα που θα αναφερθούν είναι αληθινά. Μετά από αυτά όπως θα διαπιστώσει και ο πιο δύσπιστος κάποια ερωτήματα θα βασανίσουν το μυαλό του: τι παίζεται εδώ; Είναι η πραγματικότητα όπως τη γνωρίζουμε; Υπάρχουν δυνάμεις, ορατές ή αόρατες που ορίζουν αυτό που αποκαλούμε πραγματικότητα;

Ο Abraham Lincoln εκλέχθηκε στο κοινοβούλιο το 1846.
Ο John F. Kennedy εκλέχθηκε στο κοινοβούλιο το 1946.
Ο Abraham Lincoln εκλέχθηκε πρόεδρος το 1860 .
Ο John F. Kennedy εκλέχθηκε πρόεδρος το 1960.

Tα ονόματα Lincoln και Kennedy αποτελούνται από 7 γράμματα.

Και οι δύο είχαν ευαισθησία στο ζήτημα της προστασίας των δικαωμάτων του ανθρώπου.

Οι σύζυγοι και των δυο προέδρων έχασαν το παιδί τους όταν κατοικούσαν στον Λευκό Οίκο.

Οι δύο πρόεδροι δολοφονήθηκαν με μια σφαίρα στο κεφάλι.

Οι δύο πρόεδροι έχασαν την ζωή τους ημέρα παρασκευή.

Οι δύο πρόεδροι δολοφονήθηκαν από “ΝΟΤΙΟ”.
Τους δύο πρόεδρους διαδέχτηκαν “ΝΟΤΙΟΙ”.

Και οι δύο διάδοχοι τους ονομαζόταν Johnson .
O Andrew Johnson, που διαδέχτηκε τον Lincoln, γεννήθηκε το 1808.
Ο Lyndon Johnson, που διαδέχτηκε τον Kennedy, γεννήθηκε το 1908.

Η γραμματέας του Lincoln ονομαζόταν Kennedy.
Η γραμματέας του Kennedy ονομαζόταν Lincoln.

Ο John Wilkes Booth, που δολοφόνησε τον Lincoln, γεννήθηκε το 1839.
Ο Lee Harvey Oswald, που δολοφόνησε τον Kennedy, γεννήθηκε το 1939.

Οι δύο δολοφόνοι ήταν γνωστοί με τα τρία τους ονόματα.
Το σύνολο των τριών ονομάτων και των δύο δολοφόνων αποτελείται από 15 γράμματα.

Ο Lincoln πέθανε σε ένα θέατρο που λεγόταν ”Kennedy”.
Ο Kennedy πέθανε μέσα σε ένα αυτοκίνητο που λεγόταν “Lincoln”.

Ο John Wilkes Booth προσπάθησε να ξεφύγει από ένα θέατρο και συνελήφθη σε ένα κτίριο.
Ο Lee Harvey Oswald προσπάθησε να ξεφύγει από ένα κτίριο και συνελήφθη σε ένα θέατρο.

Μία εβδομάδα πριν δολοφονηθεί ο Lincoln, ήταν διακοπές στο Monroe Maryland.
Μία εβδομάδα πριν δολοφονηθεί ο Kennedy ήταν διακοπές με την Marilyn Monroe.

Πρέπει να αναλογιστούμε πόσα από τα προαναφερθέντα γεγονότα θα μπορούσαν να είναι απλές συμπτώσεις; Δυο; Τρία; Τέσσερα; Όλα;Μήπως τα πάντα είναι προσχεδιασμένα;Υπακούουν μήπως σε αόρατους νόμους της Φύσης;
Μάλλον βρισκόμαστε στο απόλυτο σκοτάδι.

To μυαλό σου συνομωτεί εναντίον σου.

2008-09-22T19:18:00.007+03:00

Σας Παρουσιάζω ένα θεμα με το οποίο οι επιστήμονες κατάλαβαν κάτι πολύ σημαντικό στην εξέλιξη του ειδους μας. (Ετσι νομίζω δηλαδή :P)

Το τελευταίο καταφύγιο των μυστικών και των ψεμάτων, ο εγκέφαλος, πολιορκείται και είναι έτοιμο να τα αποκαλύψει όλα.

Οι επιστήμονες βρίσκονται καθ' οδόν να ανακαλύψουν τους τρόπους για να χρησιμοποιήσουν τη δραστηριότητα του εγκεφάλου για να βγάλουν στην επιφάνεια τις αλήθειες που κάποιος προσπαθεί να αποκρύψει. Οι τεχνικές αυτές θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια επανάσταση στη δουλειά της αστυνομίας, να βελτιώσουν στο μάξιμουμ την εθνική ασφάλεια αλλά και να απειλήσουν τα προσωπικά δεδομένα του ατόμου. Αν μπορείς να κρύψεις μυστικά από έναν ανιχνευτή ψέμματος, σίγουρα δε θα μπορέσεις να κάνεις το ίδιο με τον ίδιο σου τον εγκέφαλο.

Η νέα τεχνική σκαναρίσματος του εγκεφάλου μπορεί να αποκαλύψει αν κάποιος αναγνωρίζει ένα γνωστό και οικείο πρόσωπο, ανεξάρτητα του πόσο φιλόδοξα και ευρηματικά προσπαθεί να το αποκρύψει. Η μηχανή ανίχνευσης, αποκαλούμενη λειτουργικό MRI, παίρνει τις εικόνες που δίνουν έμφαση σε συγκεκριμένα μέρη του εγκεφάλου που ενεργοποιούνται κατά τη διάρκεια συγκεκριμένων περιπτώσεων. Συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου ενεργοποιούνται όταν βρεθείς ενώπιος-ενωπίον με ένα πρόσωπο που έχεις ξαναδεί.

Ο, τιδήποτε κάνουμε, ο,τιδήποτε ένας φιλόδοξος εχθρός σχεδιάζει ξεκινά στον εγκέφαλο. Εξετάζοντας λοιπόν τις λειτουργίες του εγκεφάλου, εξετάζουμε και τους τρόπους να διαβάσουμε τη σκέψη. Αν το MRI είναι μόνο η αρχή στην ανίχνευση του ψεύδους, μακροπρόθεσμα, όχι σε περισσότερο από 50 χρόνια λένε οι επιστήμονες, θα είμαστε σε θέση να διαβάσουμε αναλυτικά και ουσιαστικά το ανθρώπινο μυαλό. Το γεγονός αυτό βέβαια αποτελεί μια πρωτοφανή απειλή στην πιο ιδιωτική σφαίρα της ανθρωπότητας. Φανταστείτε! Ούτε καν το σπίτι σου! Το ίδιο σου το μυαλό! Τα πιθανά οφέλη για την ασφάλεια του ατόμου αλλά και η προοπτική για την καταλυτική κατανόηση της λειτουργίας του μυαλού επισκιάζεται από το όραμα μια Οργουελικής αστυνομοκρατούμενης κοινωνίας.

Τα αποτελέσματα πάνω στην έρευνα για το διάβασμα του εγκεφάλου δεν ήταν προϊόν μιας νυχτός. Η αναζήτηση ξεκίνησε στη δεκαετία του ' 70, όταν ακόμα η μελέτη της ανθρώπινης συνείδησης φάνταζε τόσο άχρωμη που έδειχνε να βρίσκεται έξω από τα πλαίσια της επιστημονικής αναζήτησης. Με την εμφάνιση των μηχανών απεικόνισης όπως το MRI, οι επιστήμονες βρήκαν ότι οι μηχανές ήταν σε θέση να δείξουν τον εγκέφαλο σε δράση επισημαίνοντας τον τρόπο με τον οποίο το αίμα έρεε σε συγκεκριμένες περιοχές κατά τη διάρκεια διαφόρων διανοητικών λειτουργιών. Έτσι δοκίμασαν να βρουν ποιές από τις πολυάριθμες και μικροσκοπικές δομές του εγκεφάλου ενεργοποιούνταν όταν τα άτομα πάνω στα οποία πειραματίζονταν διάβαζαν λέξεις, αναγνώριζαν μορφές και σχήματα, και όταν προσπαθούσαν να θυμηθούν γεγονότα.

Οι πρώτες μηχανές που φτιάχτηκαν χρησιμοποίησαν ραδιοενεργούς ανιχνευτές που "άναβαν" σε περιοχές όπου ο μεταβολισμός ήταν γρηγορότερος. Αργότερα οι δοκιμές παρεκτράπηκαν κατά κάποιο τρόπο, αφού ακολούθησαν το δρόμο της μελέτης των διαφορών στον τρόπο που άνδρες και γυναίκες χρησιμοποιούν τον εγκέφαλό τους. Ανακαλύφθηκε ωστόσο πως οι διαφορές αυτές στη χρησιμοποίηση του εγκεφάλου είχε προικίσει τις γυναίκες με καλύτερη μνήμη και καλύτερο έλεγχο των παθών και συγκινήσεων, ενώ οι άνδρες ήταν πιθανότερο να είναι ασυγκράτητοι.

Στα τελευταία χρόνια ωστόσο, η έρευνα στράφηκε στον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος ανταποκρίνεται στη συγκίνηση. Μια σειρά από πειράματα πραγματοποιήθηκαν προς αυτό το στόχο, με πιο εντυπωσιακό ίσως εκείνο του νευροψυχολόγου Ruben Gur, καθηγητή του πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια, ο οποίος με τη βοήθεια ενός φίλου του συγκέντρωσε 140 ηθοποιούς από την περιοχή της Φιλαδέλφεια. Τους ζήτησε να προσποιηθούν μια σειρά από συγκινήσεις όπως ευτυχία, θλίψη, φόβο, θυμό και απέχθεια. Τους τράβηξε φωτογραφίες και τις παρουσίασε στη συνέχεια σε εθελοντές των οποίων οι εγκέφαλοι σκανάρονταν με το λειτουργικό MRI, του οποίου δουλειά ήταν να ελέγχει τον τρόπο με τον οποίο τα μόρια στον ιστό του εγκεφάλου αποκρίνονταν σε ένα μαγνητικό πεδίο. Απομόνωσε διάφορα κέντρα στον εγκέφαλο που τα είδε να ενεργοποιούνται όταν οι εθελοντές κοίταζαν τις φωτογραφίες και στη συνέχεια ανακάτεψε τις φωτογραφίες αυτές με νέες φωτογραφίες για να δει εάν και πως οι εγκέφαλοί τους καταχωρούν την αναγνώριση. Διαπίστωσε λοιπόν πως τα γνωστά πρόσωπα υποκίνησαν περισσότερη δραστηριότητα σε περιοχές του εγκεφάλου τους απ' ότι οι νέες φωτογραφίες.

Οι ανακριτές έχουν κατά καιρούς υιοθετήσει πολλές μεθόδους για να εντοπίσουν αν κάποιος ψεύδεται ή όχι -ανάλυση φωνής, παρατηρήσεις της γλώσσας του σώματος και των εκφράσεων του προσώπου, όπως και ο πολύγραφος, που μετρά τις αλλαγές στην αγωγιμότητα του δέρματος και τον αριθμό των καρδιακών χτύπων. Ο τελευταίος ωστόσο έχει αμφισβητηθεί από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα ως μη αρμόδιο μέσο για να κρίνει εάν ένα άτομο αποτελεί κίνδυνο για της εθνική ασφάλεια. Ο πολύγραφος εντοπίζει τους ανθρώπους εκείνους που είναι αγχωμένοι μήπως φανεί ότι αυτά που λένε είναι ψέματα κι όχι αποκλειστικά εκείνους που λένε πραγματικά ψέματα.

Ένας άλλος ερευνητής, ο Langleben, μελετώντας παιδιά που παρουσίαζαν διαταραχή στη συγκέντρωση της προσοχής τους, παρατήρησε ότι δυσκολεύονταν να πουν έστω και μικρά ψεματάκια, αλλά εκείνο που έκαναν ήταν να αποκαλύπτουν ότι τους ερχόταν πρώτο στο μυαλό τους εκείνη τη στιγμή, το οποίο ήταν συνήθως η αλήθεια. Αυτό τον οδήγησε στο να αναρωτηθεί εάν το μέρος εκείνο του εγκεφάλου που βοηθά να ελέγχεις τη συγκέντρωση και τη συμπεριφορά σου, σε βοηθά επίσης στο να ψεύδεσαι.

Ο Langleben συνάντησε τον Gur και ξεκίνησαν μαζί ένα τυποποιημένο πείραμα που ονομαζόταν "τεστ ένοχης γνώσης" και που εφαρμοζόταν με τον Πολύγραφο. Εθελοντές κλήθηκαν να επιλέξουν ένα τραπουλόχαρτο και να το βάλουν σε ένα φάκελο μαζί με ένα χαρτονόμισμα των 20 δολαρίων. Οι εθελοντές στη συνέχεια σκανάρονταν από το μηχάνημα ενώ ταυτόχρονα τους υποβάλλονταν μια σειρά απαντήσεων όπου όφειλαν να απαντήσουν με "ναι" ή όχι" σχετικά με την ταυτότητα του τραπουλόχαρτου που έβαλαν στο φάκελο. Οι ερευνητές τους υποσχέθηκαν ότι θα πάρουν τα 20 δολάρια αν καταφέρουν να εξαπατήσουν τον υπολογιστή.

Όταν οι εθελοντές έλεγαν ψέματα, ο ανιχνευτής παρουσίαζε αυξημένη δραστηριότητα σε διάφορες περιοχές του εγκεφάλου, όπως και στο συγκεκριμένο σημείο του μετωπικού φλοιού που εμπλέκεται στη λήψη των αποφάσεων. Τέλος, οι ερευνητές είδαν περισσότερη δραστηριότητα στο μέρος του εγκεφάλου που ελέγχει το δεξί χέρι - δεδομένου ότι οι εθελοντές έπρεπε να δώσουν την απάντησή τους με το πάτημα κουμπιών.

Οι επιστήμονες δεν μπορούν ακόμα να πουν πότε ένας οποιοσδήποτε άνθρωπος λέει ψέματα. Αυτό που κάνουν είναι να χειρίζονται αποτελέσματα από μέσους όρους των πειραμάτων τους επάνω σε κάποιους εθελοντές. Ωστόσο βρίσκονται όπως λένε πολύ κοντά στον τελικό τους στόχο: να ανιχνεύσουν τις αλήθειες μέσα από τα ψέματα.

Kisses <3

Part 1

2008-09-20T11:32:00.006+03:00

Γεια σας!
Από σήμερα θα βάζω στο blog κάποια ενδιαφέροντα βίντεο από το youtube.
Θα δημοσιεύω ένα κομμάτι μια φορά την εβδομάδα. Πιστεύω ότι θα αρέσουν. Τα βίντεο αυτά προέρχονται από ένα ντοκιμαντέρ το οποίο αναφέρονται πάνω σε ένα εξαφανισμένο είδος (δεν σας λέω ποιο, θα χαλάσει την έκπληξη ). Το σύνολο των κομματιών του βίντεο αν θυμάμαι καλά είναι 10. Εγώ το έχω δει όλο το ντοκιμαντέρ. Θα γράψω την γνώμη μου για αυτά τα βίντεο όταν θα δημοσιευτεί και το τελευταίο κομμάτι. Δίνω το πρώτο κομμάτι παρακάτω:

Ατλαντίδα

2008-09-20T01:26:00.004+03:00

Καλησπέρα σας είμαι ο συντάκτης SouL με άλλο ενα άρθρο .Σας το παραθέτω

ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ

Μύθος ή πραγματικότητα τα όσα έχουμε κατά καιρούς ακούσει για την Ατλαντίδα, ποιος ξέρει άραγε αν κάποτε υπήρξε αυτή η ήπειρος για την οποία έχουν εκδοθεί πάνω από 1.500 βιβλία και έχουν γίνει άπειρες συζητήσεις.

Η αρχή είχε γίνει από τον μεγάλο Έλληνα φιλόσοφο Πλάτωνα όταν στα έργα του Τίμαιος και Κριτίας που μπορούν να θεωρηθούν συνεχεία της Πολιτείας αναφέρει ένα τόπο τον οποίο είχε ακούσει ο Κριτίας ότι υπήρχε, πριν από 9.000 χρόνια, από τον νομοθέτη Σόλωνα. Αυτός ο τόπος όπως μας πληροφορεί ήταν μετά από τον πορθμό του Γιβλαρταρ και αποτελούσε ένα παρά πολύ μεγάλο νησί. Το όνομα αυτού του νησιού Ατλαντίδα. Σύμφωνα με περιγραφές η Ατλαντίδα ήταν ένας τόπος γεμάτος χλιδή ένας τόπος με μεγάλη τεχνολογική εξέλιξη που άνετα θα μπορούσε να συγκριθεί με την εποχή μας. Όμως οι κάτοικοι του λόγω της εξέλιξης τους αυτής μα και λόγω της δύναμης που είχαν, έφτασαν στο σημείο να γίνουν αλαζόνες και να κάνουν κακή χρήση αυτών τους των δυνάμεων. Σύμφωνα με την ιστορία βλέποντας οι θεοί αυτή την κατάσταση αποφάσισαν να καταστρέψουν την Ατλαντίδα και έστειλαν σεισμούς και πλημμύρες εξαφανίζοντας έτσι όλο το νησί.

Πολλοί είναι και αυτοί που πιστεύουν ότι όσοι είχαν καταφέρει να διαφύγουν πήγαν σε όλες περιοχές του τότε γνωστού κόσμου όπως η Ελλάδα, η Αίγυπτος και η πόλη των Μαγιά μεταφέροντας έτσι τις γνώσεις τους σε όλους αυτούς που μετέπειτα ανάπτυξαν αυτούς τους λαμπρούς πολιτισμούς. Οι ’τλαντες είχαν κατακτήσει πολλές χώρες της εποχής εκδηλώνοντας και επίθεση στην Ελλάδα μια επίθεση που οδήγησε στην ήττα των Ατλάντων.

Πολλές είναι οι εικασίες για τον τόπο στον οποίο υπήρξε η Ατλαντίδα, πολλές από αυτές αναφέρουν την Ατλαντίδα ως ένα τόπο ο οποίος είχε πολλά κοινά με την Ινδονησία ακόμα και του σήμερα. Ο Πλάτων έκανε αναφορά σε μια μεγάλη ποικιλία ελεφάντων επίσης είναι γνωστό ότι στην Ινδονησία σήμερα μπορούμε να δούμε πολλούς ελέφαντες. Επίσης ο Πλάτων αναφέρει ότι η Ατλαντίδα ήταν ένας τόπος δύσκολος στο θέμα της προσέγγισης του εκ θαλάσσης το ίδιο συναντάμε και στην Ινδονησία του σήμερα η θάλασσα που την περικλείει .

Ένα άλλο σενάριο θέλει την Ατλαντίδα στην Ελλάδα στο νησί του Αιγαίου πελάγους, Θήρα. Πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν ακόμα και στις μέρες μας ότι ο Μινωικός πολιτισμός είχε πολλά κοινά στοιχεία με τον πολιτισμό της Ατλαντίδος άρα η καταστροφή της Θήρας μπορεί να σήμαινε την καταστροφή της τότε Ατλαντίδος. Όπως είναι γνωστό η Σαντορίνη δημιουργήθηκε μετά την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας.

Ας αναφερθούμε τώρα λίγο στον μύθο της Ατλαντίδος όταν λοιπόν οι θεοί αποφάσισαν να μοιράσουν την γη ο Ποσειδώνας πήρε την Ατλαντίδα εκεί γεννήθηκαν οι δέκα γιοι του στους οποίους ανέθεσε την διακυβέρνηση της. Στο κέντρο της πόλης υπήρχε και ένας ναός αφιερωμένος στον Ποσειδώνα προς τιμή του οποίου γινόταν η θυσία ταύρων και σε αυτό το σημείο έχουμε την ομοιότητα με τον Μινωικό πολιτισμό αφού και στην Κρήτη ο ταύρος ήταν ένα ιερό ζώο. Όσον αφορά τώρα την Ατλαντίδα πρέπει να ήταν μια χώρα με πολλές ποικιλίες φυτών και ζωών και με πλούσιο υπέδαφος. Σύμφωνα με ένα υπνωτιστή τον Εντγκαρ Κεις στην Ατλαντίδα ως πηγή ενέργειας χρησιμοποιούσαν τον πυρόλιθο του οποίου τις ακτινοβολίες συγκέντρωναν για την πτήση αεροσκαφών, αεροσκάφη τα οποία όπως αναφέρουν οι ίδιοι βοήθησαν τους κάτοικους να μεταφερθούν σε άλλους τόπους. Πολλοί άλλοι υπνωτιστές έλεγαν πως οι κάτοικοι της Ατλαντίδος δεν ήταν γήινοι αλλά προέρχονταν από άλλο ηλιακό σύστημα. Έτσι μπορούμε να δικαιολογήσουμε και τις γνώσεις που μεταφέρθηκαν και αλλού όπως η Αίγυπτος στην οποία έχουμε την εμφάνιση δημιουργημάτων τα οποία απαιτούσαν τεχνογνωσία και πλήρη γνώση των θετικών επιστήμων για την κατασκευή τους, τυπικό παράδειγμα αποτελούν οι πυραμίδες οι οποίες αποτελούν ένα γεωμετρικό θαύμα.

Ποιος ξέρει άραγε αν όλα αυτά είναι ένας καλοντυμένος μύθος του Πλάτωνα ή αν πράγματι υπήρξε αυτή η κοιτίδα των μετέπειτα πολιτισμών.

Βαμπιρισμός-Αληθειες & Μύθοι

2008-09-18T15:41:00.003+03:00

Ερευνητές αποδίδουν στην πορφυρία (μια γενετική ασθένεια του αίματος) τις φυσικές παραμορφώσεις, την ευαισθησία στο φως και τη δεδηλωμένη απέχθεια προς το σκόρδο και τους σταυρούς που εκδηλώνουν οι γνωστοί και σεσημασμένοι "βρικόλακες". Θα μπορούσαμε λοιπόν να πούμε ότι ο γνωστός και σεσημασμένος κόμης Δράκουλας, έπασχε από μια κληρονομική αρρώστια...

Ο καθηγητής David Dolphin, ένας αναγνωρισμένος και σοβαρός βιοχημικός του πανεπιστημίου του Βανκούβερ του Καναδά, μελετώντας τα συμπτώματα που παρουσιάζει ο κόμης Δράκουλας στο βιβλίο του Μπραμ Στόκερ, έφτασε στο συμπέρασμα ότι ο μύθος του βαμπιρισμού δεν είναι και τόσο μύθος, μιας και τα συμπτώματα της πορφυρίας (κόκκινα ούρα, νευρικές κρίσεις, κ.α.) ανταποκρίνονται σε μεγάλο βαθμό στους θρύλους των βρικολάκων που όλοι γνωρίζουμε, αλλά και σε άλλους σχετικούς θρύλους της Ασίας που μας είναι σχετικά άγνωστοι. Όλες οι εκδηλώσεις αυτής της ασθένειας "κολλάνε" πλήρως στο πρότυπο που έθεσε ο ερευνητής. Έτσι, με μιας, δικαιολογείται γιατί οι βρικόλακες δεν βγαίνουν έξω αν δεν είναι νύχτα, γιατί πίνουν αίμα και γιατί αποφεύγουν - σαν το διάολο το λιβάνι - να φάνε σκόρδο.

Η πορφυρία, μια πολύ σπάνια ασθένεια, περιγράφεται κυρίως ως μια έλλειψη ερυθρών αιμοσφαιρίων από το αίμα, επιφέροντας μια υπερευαισθησία, βλέπε υπεραλλεργία, στο φως του ήλιου. Επιπλέον, εκείνος που πάσχει από αυτή είναι αντικείμενο σοβαρών παραμορφώσεων. Πιο συγκεκριμένα, το σύστημα που είναι υπεύθυνο για την ανάπτυξη και την κατανομή των τριχών στο σώμα του λειτουργεί πλέον ανώμαλα και, ακόμα πιο εντυπωσιακό, η μύτη και τα δάχτυλά του ατροφούν και συρρικνώνονται, σε σημείο που να μοιάζουν περισσότερο με άκρα ή νύχια αρπακτικού πουλιού παρά με χέρια ανθρώπου.

Η εξέλιξη της ασθένειας επιφέρει επίσης μια δυσκαμψία των χειλών και των ούλων του πάσχοντα και ο μορφασμός στον οποίον οδηγείται αναγκαστικά αφήνει να φανούν τελείως τα δόντια του. Δε θέλει και πολύ για τη λαϊκή φαντασία, τα απλά και του μέσου ανθρώπου κυνόδοντα να αποκτήσουν την όψη πραγματικών κοφτερών δοντιών άγριου θηρίου. Είναι προφανές ότι οι βρικόλακες των περασμένων αιώνων ήταν πραγματικά άτυχοι. Δεν είχαν στη διάθεσή τους γυαλιά ηλίου, αλλά ούτε και μπορούσαν να κάνουν μετάγγιση αίματος για να βάλουν μέσα τους τα ερυθρά αιμοσφαίρια που τους έλειπαν. Σήμερα οι μέθοδοι αυτές για την καταπολέμηση της πορφυρίας είναι ευρέως διαδεδομένοι, και το μόνο που έχει να ρισκάρει ο ασθενής είναι η περίπτωση να κολλήσει aids. Σε ό,τι αφορά στο σκόρδο, είναι γνωστό ότι το φυτό αυτό περιέχει μια χημική ουσία που δρα ανασταλτικά με κάποια ένζυμα του ήπατος. Ένας υγιής άνθρωπος αν φάει σκόρδο θα έχει σίγουρα προβλήματα με την μυρωδιά της ανάσας του, ένας άνθρωπος όμως που πάσχει από πορφυρία, θα δει τα προβλήματά του να δεκαπλασιάζονται αυτομάτως από τη στιγμή που θα βάλει μόλις μια σκελίδα σκόρδου στο στόμα του. Τα τριχωτά και παραμορφωμένα από την ασθένεια πρόσωπά τους άλλωστε θα μπορούσαν να εξηγήσουν από μόνα τους τη θρυλική απέχθεια των βρικολάκων για τους καθρέφτες και... τους σταυρούς, εφόσον μπροστά σε ένα τέτοιο θέαμα, οι ασθενείς θα μπορούσαν να πιστέψουν ότι είναι "δαιμονισμένοι". Εκείνο όμως που χτυπάει περισσότερο τη φαντασία, είναι το γεγονός ότι οι "βρικόλακες", μην έχοντας κάποιον τρόπο να πραγματοποιήσουν εκείνη την εποχή μεταγγίσεις αίματος, δεν είχαν άλλη λύση από το να πίνουν μεγάλες ποσότητες αίματος.

Επιπλέον, οι γάμοι ανάμεσα σε ανθρώπους με το ίδιο αίμα συγγένειας να κυλά μέσα τους, πολύ συχνοί πριν από κάποιους αιώνες, διευκόλυναν την εγκατάσταση της ασθένειας σε κάποιες συγκεκριμένες "γαλαζοαίματες" περιοχές, όπως ήταν και η Τρανσυλβανία, πατρίδα του Δράκουλα. Είναι γνωστό ότι οι βασιλείς της Αγγλίας Άννα, Γεώργιος ο 3ος, Γεώργιος ο 4ος, αλλά και ο βασιλιάς της Πρωσίας Φρειδερίκος ο 2ος είχαν χτυπηθεί από την πορφυρία.

Απ' ότι φαίνεται, εκείνο που κατά τη διάρκεια αιώνων απομάκρυνε την προσοχή των γιατρών από τους "βρικόλακες" ήταν οι λαϊκές "διαγνώσεις". Οι διαγνώσεις των ανθρώπων του λαού, των απλών ανθρώπων που τρομοκρατούνταν με το ασυνήθιστο θέαμα που εξέπεμπε η κατάσταση των άτυχων ασθενών. Προσπαθήστε να φανταστείτε πώς έβλεπαν τότε έναν τύπο που έβγαινε από το σπίτι του μόνο τη νύχτα, που είχε όψη θηρίου και τρίχες παντού. Έναν άνθρωπο που ίσως να μην ήταν άλλος από εκείνο που όλοι έβλεπαν σαν την πηγή όλων των κακών που θα τους έβρισκαν...

Εγώ Πάντος Πιστεύω οτί κάποτε υπήρχαν βρικόλακες αν δεν υπάρχουν τώρα...πάντα με γοήτευαν και δεν ξέρω γιατί...αλλά θα ήθελα να ήμουν ένας!!

Το Σκουλίκι Του θανατου

2008-09-18T15:28:00.002+03:00

Μογγολία, έρημος Gobi.
Θεωρείται η περιοχή που ζει ένα μυστηριώδες, θανάσιμο πλάσμα που ονομάζεται Allghoi Khorkhoi, ή αλλιώς το Μογγολικό σκουλήκι του θανάτου. Οι περιγραφές μιλούν για ένα πλάσμα περίπου 1,5 μ. μήκος, που το σώμα του είναι λιπαρό, φωτεινό κόκκινο. Παρομοιάζεται από αυτούς που έχουν μια συγκεκριμένη εικόνα γι' αυτό με το έντερο της αγελάδας, αφού και η ονομασία που του αποδίδεται σημαίνει αυτό το πράγμα. :" Εντερο της αγελάδας". Το σκουλήκι του θανάτου προκαλεί φόβο ανάμεσα στους Μογγόλους αγρότες, και η αιτία είναι μια σειρά από θανάτους που αποδίδονται στο πλάσμα. Θάνατοι ξαφνικοί, ακαριαίοι, ανθρώπων και ζώων. Πιστεύεται ότι θανατώνει τα θύματά του εκτοξεύοντας εναντίον τους ένα πάρα πολύ θανατηφόρο δηλητήριο ( ή καυστικό υγρό ), ή κτυπώντας τα με υψηλής τάσης ηλεκτρισμό.
Ο πρώτος που ασχολήθηκε ουσιαστικά με το σκουλήκι του θανάτου της Μογγολίας, ήταν ο Τσέχος συγγραφέας και ερευνητής Ivan Mackerle.
Η πρώτη επαφή που είχε με το θέμα ήταν όταν μια κοπέλα φοιτήτρια από την Μογγολία με την οποία αναζητούσαν σε μια κατάδυση το πλάσμα της λίμνης Ness, του είπε : " εμείς στην Μογγολία έχουμε ένα φρικτό πλάσμα. Το ονομάζουμε Allghoi Khorkhoi και ζει θαμμένο στις αμμόλοφους της ερήμου Gobi. Έχει την δυνατότητα να σκοτώσει πολύ εύκολα έναν άνθρωπο, ένα άλογο ή μια καμήλα " .Ανήσυχος άνθρωπος ο Mackerle θέλησε να μάθει περισσότερα για το τέρας της Μογγολίας. Ήταν δύσκολο όμως να συγκεντρώσει πληροφορίες για δύο λόγους. Ο πρώτος ότι οι περισσότεροι Μογγόλοι φοβισμένοι δύσκολα μιλούσαν για το σκουλήκι του θανάτου. Ο δεύτερος λόγος ήταν ότι η Κομμουνιστική κυβέρνηση της Μογγολίας κρατούσε την χώρα σε απομόνωση, και απέκλειε να δώσει άδεια για την αναζήτηση του Allghoi Khorkhoi αφού το είχε βάλει στην σφαίρα των μύθων και της φαντασίας. Όταν το 1990 κατέρρευσε το Κομμουνιστικό καθεστώς, το νέο πολιτικό ρεύμα έδωσε την άδεια στον Mackerle να ξεκινήσει μια αποστολή στην έρημο Gobi για διαλεύκανση του μυστηρίου.
Ο Mackerle μαζί με κάποιους συναδέλφους του και με κάποιους Μογγγόλους νομάδες άρχισαν την αναζήτηση. Αν και οι Μογγόλοι ήταν αρχικά επιφυλακτοί , στην συνέχεια και κάτω από την επίδραση της Μογγολικής βότκας άρχισαν να αναφέρουν αυτά που ήξεραν για το θέμα. Είπαν λοιπόν ότι το πλάσμα αυτό εκτοξεύει εναντίον των θυμάτων του ένα όξινο υγρό, το οποίο αρχικά κιτριν'ιζει την επιφάνεια στην οποία πέφτει, και στην συνέχεια την διαβρώνει σε βάθος. Το κίτρινο χρώμα προσελκύει το σκουλήκι, και ανέφεραν ένα περιστατικό όταν ένα από αυτά μπήκε σε ένα μεγάλο κίτρινο κιβώτιο, μέσα στο οποίο μια οικογένεια κρατούσε τα παιχνίδια των μικρών της παιδιών. Όταν ένα από τα αγόρια της οικογένειας άνοιξε το κιβώτιο, δέχθηκε το όξινο υγρό στο πρόσωπο, για να πεθάνει λίγο μετά παραμορφωμένο. Οι κάτοικοι του χωριού με επικεφαλής του γονείς ακολούθησαν το σύρσιμο του πλάσματος πάνω στην άμμο. Όταν το εντόπισαν στην προσπάθειά τους να το σκοτώσουν δέχτηκαν επίθεση με αποτέλεσμα οι γονείς του παιδιού να σκοτωθούν και αυτοί με τον ίδιο τρόπο.
Σε έναν οικισμό που βρισκόταν στα νότια της περιμέτρου της ερήμου Gobi, κατά την διάρκεια της έρευνας και συλλογής στοιχείων και πληροφοριών, ο ομάδα του Mackerle συνάντησε μα ηλικιωμένη γυναίκα που την έλεγαν Puret. Η γυναίκα αυτή αρχικά ήταν φοβισμένη να μιλήσει για το θέμα. Στην πορεία όμως της συζήτησης δέχτηκε να πει ορισμένα πράγματα που ήξερε. Ισχυρίστηκε λοιπόν, ότι αν και η ίδια δεν είχε δει ποτέ το πλάσμα, εν τούτοις μέσα από τα γεγονότα που έζησε στην διάρκεια της μακράς ζωής της ήξερε αρκετά γι αυτό : “ είναι κάτι το τρομακτικό. Αν συναντηθείς μαζί του ξαφνικά το πιο πιθανό είναι να σου επιτεθεί και να σε χτυπήσει. Σε λίγο θα πεθάνεις. Θα έχει καταστρέψει το σώμα σου εκεί που σε χτύπησε. Αυτό γυρνάει κάτω από την άμμο και όταν πρόκειται να χτυπήσει και να σκοτώσει κάτι ή κάποιον, τότε σέρνεται προς τον στόχο του έχοντας το μισό του σώμα μέσα στην άμμο για να μην γίνεται αντιληπτό. Όταν πλησιάζει αρχίζει να διογκώνεται και να φουσκώνει στο πάνω μέρος του σώματός του. Μια φούσκα στο σώμα του διογκώνεται και αυτή, και την κατάλληλη στιγμή εκτοξεύει το θανατηφόρο υγρό ενάντια στο θύμα του " . Η πιθανότητα το σκουλήκι του θανάτου της Μογγολίας να είναι ένα υπαρκτό πλάσμα είναι αρκετά μεγάλη. Άλλωστε και για άλλα πλάσματα που αρχικά πιστευόταν ότι βρίσκονταν μόνο στην σφαίρα των μύθων, ήρθε κάποια χρονική στιγμή η ανακάλυψή τους και η επιστημονική επιβεβαίωση να ανατρέψει τους μύθους αυτούς. Στην περίπτωση του Allghoi Khorkhoi ίσως δεν πρέπει να μιλάμε αποκλειστικά για ένα σκουλήκι με την μορφή που μέχρι τώρα γνωρίζουμε. Και αυτό γιατί είναι αδύνατο αυτά τα ασπόνδυλα να μπορούν να ζουν στις σκληρές συνθήκες της ερήμου Gobi με τις ιδιαίτερα καυτές θερμοκρασίες και το ξηρό κλίμα. Είναι σίγουρο ότι οι οργανισμοί τους δεν θα μπορούσαν να διατηρήσουν την απαιτούμενη υγρασία και θα πέθαιναν από ξήρανση. Υπάρχει η άποψη ότι το πλάσμα αυτό ίσως να έχει διαμορφώσει στο σώμα του μια μορφή μεμβράνης σαν επιδερμίδα, ικανή να κρατά ένα επίπεδο υγρασίας. Υπάρχει όμως και η άποψη, που ίσως είναι πιο λογική, ότι πρόκειται για ένα είδος φιδιού ή άλλου ερπετού.
Ο Mackerle έκανε διάφορες σκέψεις για το πλάσμα. Μια από αυτές ήταν ότι πρόκειται για μια παραλλαγή ενός είδους σαύρας που διαμόρφωσε μια περίεργης μορφής κάλυψη ( μεμβράνη ) στο σώμα της διαφορετική από τις ήδη υπάρχουσες. Ίσως αυτή είναι που της επιτρέπει να θάβεται μέσα στην καυτή άμμο. Βέβαια οι ήδη υπάρχουσες σαύρες έχουν τέσσερα πόδια και υπάρχει μιας διαβάθμιση στο σώμα τους. Στην περίπτωση όμως του Allghoi Khorkhoi δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο, με βάση πάντα τις περιγραφές. . ( Υπάρχει ένα ενδιάμεσο είδος σαύρας - σκουληκιού, το οποίο όμως δεν διαθέτει δηλητήριο και δεν αποτελεί κίνδυνο για το άνθρωπο. Είδος σαύρας που διαθέτει δηλητήριο είναι αυτή που ζει στη Μεξικανική ύπαιθρο, Αυτή όμως δεν εκτοξεύει το δηλητήριο της, το οποίο γίνεται θανατηφόρο για τον άνθρωπο κάτω από ειδικές συνθήκες αλλεργικής αντίδρασης του οργανισμού ).
Άλλη μια άποψη συνδέει το Allghoi Khorkhoi με την οικογένεια της cobras, και συγκεκριμένα με ένα είδος που έχει την δυνατότητα να εκτοξεύει το δηλητήριό του. Όμως αυτό έχει παρατηρηθεί μόνο στην Αυστραλία και την Νέα Γουϊνέα, αν και η έρημος Gobi θα μπορούσε να αποτελεί βιότοπό της.
Πάντως το σημείο που δημιουργεί όλο το μυστήριο είναι η δυνατότητα του πλάσματος να εκτοξεύει το δηλητήριο, και τελικά το ερώτημα ανάγεται στο : " τι είναι αυτό το τόσο θανατηφόρο τοξικό υγρό, που σκοτώνει από μεγάλη απόσταση ; " Ακόμα και η προσπάθειά σύνδεσης με το ηλεκτροφόρο χέλι (να μιλάμε δηλαδή για ένα ερπετό με τις ιδιότητες του χελιού ), δεν φαίνεται να δίνει απάντηση, καθώς το χέλι αναπτύσσει αυτή την δυνατότητα στο περιβάλλον του νερού και όχι μέσα σε μια άγρια έρημο. Είναι άραγε το Allghoi Khorkhoi ένα υπαρκτό πλάσμα ή ένας μύθος ; Υπάρχει μια υπερβολή για ένα φίδι ή ερπετό της ερήμου χωρίς να είναι τόσο θανατηφόρο και επικίνδυνο όπως λένε οι Μογγόλοι ; Θα μπορούσαν να συμβαίνουν και αυτά αν δεν υπήρχαν θάνατοι. Θάνατοι, ξαφνικοί και ανεξήγητοι, με νεκρούς παραμορφωμένους. Οι Μογγόλοι ορκίζονται γι' αυτά τα περιστατικά και τα αποδίδουν στο Allghoi Khorkhoi, το σκουλήκι της ερήμου . Η έρημος Gobi φαίνεται να κρατά ένα ακόμα μυστικό, εκτός από αυτό των θεάσεων Almas στις παρυφές της. Το πέρασμα του χρόνου με την ταυτόχρονη συνέχιση των ερευνών ίσως μας δώσουν εξήγηση..!