Σύζυγος από τον θάνατο

Το 1542, στη Γαλλία, ένας ευγενής παντρεύτηκε μια κοπέλα από γνωστή οικογένεια της Μασσαλίας. Ένας λαμπρός γάμος με μια δεξίωση που θα ζηλεύανε πολλοί βασιλείς. Τα παράξενα ξεκίνησαν την επόμενη μέρα όπου η γυναίκα του δεν άνοιγε τις κουρτίνες και ξυπνούσε κοντά το απόγευμα. Μετά την δύση του ηλίου ήταν μια φυσιολογική άνθρωπος. Σύντομα ήρθαν και τα πρώτα κρούσματα. Κάποιοι υπηρέτες εξαφανιζόντουσαν χωρίς λόγο από την μια μέρα στην άλλη και η ίδια ισχυρίζονταν ότι τους απέλυε λόγω κακής συμπεριφοράς. Ο άντρας της μετά από καιρό έπεσε κατάκοιτος στο κρεβάτι λόγο κάποιας παράξενης ασθένειας. Οι γιατροί το μόνο που βρήκαν ήταν κάτι σημάδια στον λαιμό του που δεν είχαν ξαναδεί ποτέ τους. Μερικές μέρες αργότερα, κάποιοι συγγενείς του συζύγου είχαν πάει στο σπίτι τους για επίσκεψη και δεν βρήκαν κανέναν! Μετά αφού ήρθαν και οι αστυνομικές αρχές βρήκαν στο υπόγειο τα πτώματα των υπηρετών και του συζύγου και πουθενά την γυναίκα που παντρεύτηκε.

Βαμπιρισμός-Αληθειες & Μύθοι

Ερευνητές αποδίδουν στην πορφυρία (μια γενετική ασθένεια του αίματος) τις φυσικές παραμορφώσεις, την ευαισθησία στο φως και τη δεδηλωμένη απέχθεια προς το σκόρδο και τους σταυρούς που εκδηλώνουν οι γνωστοί και σεσημασμένοι "βρικόλακες". Θα μπορούσαμε λοιπόν να πούμε ότι ο γνωστός και σεσημασμένος κόμης Δράκουλας, έπασχε από μια κληρονομική αρρώστια...

Ο καθηγητής David Dolphin, ένας αναγνωρισμένος και σοβαρός βιοχημικός του πανεπιστημίου του Βανκούβερ του Καναδά, μελετώντας τα συμπτώματα που παρουσιάζει ο κόμης Δράκουλας στο βιβλίο του Μπραμ Στόκερ, έφτασε στο συμπέρασμα ότι ο μύθος του βαμπιρισμού δεν είναι και τόσο μύθος, μιας και τα συμπτώματα της πορφυρίας (κόκκινα ούρα, νευρικές κρίσεις, κ.α.) ανταποκρίνονται σε μεγάλο βαθμό στους θρύλους των βρικολάκων που όλοι γνωρίζουμε, αλλά και σε άλλους σχετικούς θρύλους της Ασίας που μας είναι σχετικά άγνωστοι. Όλες οι εκδηλώσεις αυτής της ασθένειας "κολλάνε" πλήρως στο πρότυπο που έθεσε ο ερευνητής. Έτσι, με μιας, δικαιολογείται γιατί οι βρικόλακες δεν βγαίνουν έξω αν δεν είναι νύχτα, γιατί πίνουν αίμα και γιατί αποφεύγουν - σαν το διάολο το λιβάνι - να φάνε σκόρδο.

Η πορφυρία, μια πολύ σπάνια ασθένεια, περιγράφεται κυρίως ως μια έλλειψη ερυθρών αιμοσφαιρίων από το αίμα, επιφέροντας μια υπερευαισθησία, βλέπε υπεραλλεργία, στο φως του ήλιου. Επιπλέον, εκείνος που πάσχει από αυτή είναι αντικείμενο σοβαρών παραμορφώσεων. Πιο συγκεκριμένα, το σύστημα που είναι υπεύθυνο για την ανάπτυξη και την κατανομή των τριχών στο σώμα του λειτουργεί πλέον ανώμαλα και, ακόμα πιο εντυπωσιακό, η μύτη και τα δάχτυλά του ατροφούν και συρρικνώνονται, σε σημείο που να μοιάζουν περισσότερο με άκρα ή νύχια αρπακτικού πουλιού παρά με χέρια ανθρώπου.

Η εξέλιξη της ασθένειας επιφέρει επίσης μια δυσκαμψία των χειλών και των ούλων του πάσχοντα και ο μορφασμός στον οποίον οδηγείται αναγκαστικά αφήνει να φανούν τελείως τα δόντια του. Δε θέλει και πολύ για τη λαϊκή φαντασία, τα απλά και του μέσου ανθρώπου κυνόδοντα να αποκτήσουν την όψη πραγματικών κοφτερών δοντιών άγριου θηρίου. Είναι προφανές ότι οι βρικόλακες των περασμένων αιώνων ήταν πραγματικά άτυχοι. Δεν είχαν στη διάθεσή τους γυαλιά ηλίου, αλλά ούτε και μπορούσαν να κάνουν μετάγγιση αίματος για να βάλουν μέσα τους τα ερυθρά αιμοσφαίρια που τους έλειπαν. Σήμερα οι μέθοδοι αυτές για την καταπολέμηση της πορφυρίας είναι ευρέως διαδεδομένοι, και το μόνο που έχει να ρισκάρει ο ασθενής είναι η περίπτωση να κολλήσει aids. Σε ό,τι αφορά στο σκόρδο, είναι γνωστό ότι το φυτό αυτό περιέχει μια χημική ουσία που δρα ανασταλτικά με κάποια ένζυμα του ήπατος. Ένας υγιής άνθρωπος αν φάει σκόρδο θα έχει σίγουρα προβλήματα με την μυρωδιά της ανάσας του, ένας άνθρωπος όμως που πάσχει από πορφυρία, θα δει τα προβλήματά του να δεκαπλασιάζονται αυτομάτως από τη στιγμή που θα βάλει μόλις μια σκελίδα σκόρδου στο στόμα του. Τα τριχωτά και παραμορφωμένα από την ασθένεια πρόσωπά τους άλλωστε θα μπορούσαν να εξηγήσουν από μόνα τους τη θρυλική απέχθεια των βρικολάκων για τους καθρέφτες και... τους σταυρούς, εφόσον μπροστά σε ένα τέτοιο θέαμα, οι ασθενείς θα μπορούσαν να πιστέψουν ότι είναι "δαιμονισμένοι". Εκείνο όμως που χτυπάει περισσότερο τη φαντασία, είναι το γεγονός ότι οι "βρικόλακες", μην έχοντας κάποιον τρόπο να πραγματοποιήσουν εκείνη την εποχή μεταγγίσεις αίματος, δεν είχαν άλλη λύση από το να πίνουν μεγάλες ποσότητες αίματος.

Επιπλέον, οι γάμοι ανάμεσα σε ανθρώπους με το ίδιο αίμα συγγένειας να κυλά μέσα τους, πολύ συχνοί πριν από κάποιους αιώνες, διευκόλυναν την εγκατάσταση της ασθένειας σε κάποιες συγκεκριμένες "γαλαζοαίματες" περιοχές, όπως ήταν και η Τρανσυλβανία, πατρίδα του Δράκουλα. Είναι γνωστό ότι οι βασιλείς της Αγγλίας Άννα, Γεώργιος ο 3ος, Γεώργιος ο 4ος, αλλά και ο βασιλιάς της Πρωσίας Φρειδερίκος ο 2ος είχαν χτυπηθεί από την πορφυρία.

Απ' ότι φαίνεται, εκείνο που κατά τη διάρκεια αιώνων απομάκρυνε την προσοχή των γιατρών από τους "βρικόλακες" ήταν οι λαϊκές "διαγνώσεις". Οι διαγνώσεις των ανθρώπων του λαού, των απλών ανθρώπων που τρομοκρατούνταν με το ασυνήθιστο θέαμα που εξέπεμπε η κατάσταση των άτυχων ασθενών. Προσπαθήστε να φανταστείτε πώς έβλεπαν τότε έναν τύπο που έβγαινε από το σπίτι του μόνο τη νύχτα, που είχε όψη θηρίου και τρίχες παντού. Έναν άνθρωπο που ίσως να μην ήταν άλλος από εκείνο που όλοι έβλεπαν σαν την πηγή όλων των κακών που θα τους έβρισκαν...


Εγώ Πάντος Πιστεύω οτί κάποτε υπήρχαν βρικόλακες αν δεν υπάρχουν τώρα...πάντα με γοήτευαν και δεν ξέρω γιατί...αλλά θα ήθελα να ήμουν ένας!!

ΜΥΣΤΙΡΙΩΔΕΙΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑ

Αυτό το άρθρο αναφέρετε πάνω στα πλάσματα της νύχτα η αλλιώς βαμπίρ, βρικόλακες. Αυτό το άρθρο δημοσιεύτηκε στο site από το οποίο βρίσκω τα άρθρα. Δημοσιεύτηκε από κάποιον ο οποίος δήλωσε ανώνυμος(και καλά έκανε ). Ουσιαστικά είναι μια «μαρτυρία» αν και δεν μοιάζουν τόσο πολύ αλλά αυτός ο οποίος γραφεί το άρθρο ήταν μπροστά σε ένα αρκετά τρομακτικό θα έλεγα. Αλλά μην ξεχάσω να πω πως οι μαρτυρίες δεν είναι 100% αξιόπιστες, αλλά είναι αρκετές για να κεντρίσουν το ενδιαφέρον . Στην συνέχεια παραθέτω το άρθρο (έτσι όπως το παρέλαβα) αλλά σε Italic . Από εκεί και πέρα τα συμπεράσματα δικά σας.


Άρθρα: " Πρόσφατα είχα πάει στο σπίτι της ξαδέρφης μου η οποία είναι 17 ετών. Όταν άρχισε να πέφτει η νύχτα άρχισε για έμενα αυτό που αποκαλώ NIGHTMARE.

Το σπίτι όπου μένει μαζί με την οικογένεια της είναι κάπως παλιό και όπως καταλαβαίνεις μια τρομακτική ιστορία αρκεί για να σε κάνει να λουφάξεις σε καμιά γωνία σα βρεγμένο γατί. Μεταξύ μας τώρα όχι να το παινευτώ δύσκολα φοβάμαι αλλά εκείνη η βραδιά ήταν το κάτι άλλο .Άρχισε λοιπόν να μου λέει μια ιστορία για ένα φαινόμενο το οποίο γινόταν ξανά και ξανά κάθε βράδυ στο δωμάτιο της. Μου είπε λοιπόν ότι μετά τα μεσάνυχτα αρχίζουν κάτι παράξενα τριξίματα στον διάδρομο και νιώθει ότι κάποιος η κάτι ήταν στο δωμάτιο της. Συνέχισε λέγοντας μου ότι αυτό το κάτι έβαζε τα δόντια του βαθιά στον λαιμό της και άρχισε να της απορροφά λαίμαργα αίμα .Τότε ήταν και η στιγμή που κατέβασε το γιακά του πουλόβερ της αποκαλύπτοντας μου δυο μικρές αλλά βαθιές τρύπες .Όταν τις ακούμπησα διαπίστωσα έντρομος ότι ήταν ξεραμένο αίμα .Πιθανός φαντάζεστε τι έκανα μετά από αυτό. Με φτερά στα πόδια βγήκα από το δωμάτιο ,χαιρέτησα τον θείο και την θεία μου κι έφυγα .Ίσως από τότε να άρχισα να πιστεύω σε βαμπίρ και βρικόλακες. Μου έσπασε και τον τσαμπουκά."


Πηγή: http://mysteries.b2w.gr/

Ακόμα θα ήθελα πω πως από τις επόμενες μέρες τα θέματα θα γίνονται όλο και ποιο ενδιαφέροντα. Αύριο (μάλλον) θα δημοσιεύσω άρθρο για ΑΤΙΑ ή αλλιώς UFOs.